کشور تایوان تریلر ترسناک “روح” به کارگردانی چانگ مونگ-هونگ را به عنوان نماینده خود برای رقابت در بخش غیرانگلیسی زبان اسکار انتخاب کرد.

 چانگ مونگ-هونگ کارگردان فیلم “روح” داستان مرد جوانی را بازگو می‌کند که بدنش توسط روح یک بیمار روانی تسخیر شده است.

ژوزف چانگ ستاره فیلم که نامش آ-چوان است، آشپز جوانی است که به شکل عجیبی بیمار شده و برای مداوا به زادگاه خود در منطقه ای روستایی در تایوان می رود و با پدرش، وانگ با بازی جیمی ونگ، ورزشکار قدیمی هنرهای رزمی همخانه می شود. به تدریج مشخص می شود که بدن آ-چوان به تسخیر روح یک بیمار روانی در آمده و وانگ نیز برای حمایت از او مبهم ترین راه های اخلاقی را طی می کند.

کمیته انتخاب فیلم تایوانی برای اسکار در بیانیه خود آورده است: کارگردان با میزانسن دقیق خود، وضعیت اختلال روانی یک انسان در یک روستای دور افتاده را مورد بررسی قرار داده و فیلم، دنیایی جذاب و دلسرد کننده از خشونت و شکنندگی روح زندگی را در قاب سینما ایجاد می کند.

اولین فیلم سینمایی چانگ به نام “پارکینگ” در بخش نگاه ویژه جشنواره کن در سال 2008 پذیرفته شده بود. دومین فیلم او “پرتره چهارم” جایزه بهترین کارگردانی را در جشنواره اسب طلایی تایوان 2010 برای او به ارمغان آورد.

“روح” هفته گذشته در فستیوال فیلم تورنتو اکران شد. این فیلم در تاریخ 30ام آگوست در تایوان به اکران عمومی درآمد و همچنان روی پرده است. همچنین قرار است در فستیوال های بین المللی ونکوور، بوسان و توکیو نیز روی پرده برود.

به گزارش سینما خبر به نقل از هالیوود ریپورتر، تایوان تا کنون سه بار برای بهترین فیلم خارجی در اسکار نامزد شده و در سال 2000 برای فیلم “ببر خیزان، اژدهای پنهان” به کارگردانی آنگ لی جایزه اسکار را کسب کرد.

مقاله قبلیآکادمی فیلم اروپا به آلمودوار جایزه یک عمر فعالیت سینمایی می‌دهد
مقاله بعدی“رنوار” فرانسوی به اسکار رفت
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.