حسن فیروزآبادی رئیس ستاد کل نیروهای مسلح گفته «ما از حضور شجاعانه و شفاف روس‌ها در سوریه باید درس بگیریم» و «باید مثل روس‌ها به صورت شفاف در سوریه مبارزه کرد.»

فیروز‌آبادی این مطلب را در جلسه دفاعیه استادان و دانشجویان دانشگاه عالی دفاع ملی بیان کرده و افزوده «مخالفت آمریکا و بعضی غربی‌ها با بشاراسد مبارزه با تروریسم تکفیری داعش تناقض دارد.»

وی افزوده «آمریکایی‌ها بایستی دست از این سیاست تناقضی غلطشان بردارند تا بتواند مبارزه با تروریست‌ها در سوریه به نفع صلح جهانی و به نفع امنیت جهانی پیش برود.»

این اظهارات کنایه‌آمیز فیروز‌آبادی در شرایطی بیان شده که جمهوری اسلامی بیش از چهار سال است که حضور نظامی خود در میدان‌های جنگ سوریه را انکار می‌کند.

به گزارش دیگربان؛ با وجود حضور هزاران نیروی نظامی ایران در جنگ سوریه و مرگ ده‌ها تن از اعضای سپاه پاسداران در این جنگ٬ مقام‌های جمهوری اسلامی همچنان می‌گویند نقش مشورتی در این جنگ دارند.

مقاله قبلیاوباما: داعش را نابود خواهیم کرد
مقاله بعدیهمسایه ها یاری کنید، تا ایران بانوی ما شوهرداری کند!
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.