پیراهن حمید استیلی بازیکن تیم ملی فوتبال ایران در جام جهانی 1998 فرانسه، چهارشنبه شب در یک حراجی به نفع کودکان سرطانی درتهران، به مبلغ یک میلیارد و 500 میلیون تومان به فروش رفت.

مراسم حراج پیراهن حمید استیلی به گونه ای پیش رفت که سایر میهمانان فارغ از خرید پیراهن، به نفع کودکان سرطانی مبالغی را پرداخت کردند.

حمید رضا سیاسی رییس هیات مدیره باشگاه پرسپولیس، با پرداخت مبلغ 200 میلیون تومان به صورت شخصی و شرکت بهنام پیشرو کیش حامی مالی باشگاه پرسپولیس با قبول مبلغ یک میلیارد و 100 میلیون تومان برای درمان 11 بیمار سرطانی بیشترین مبلغ گلریزان را به خود اختصاص دادند.

حمید استیلی در ابتدای این مراسم گفت: در بازی با آمریکا دو پیراهن داشتم که یکی از آنها را قبلا برای امور خیریه فروختم و در مراسم امشب دومین پیراهن را به حراج گذاشتم.

وی با بیان اینکه این پیراهن بهانه ای است برای کمک به بیماران سرطانی اظهار داشت: می خواهم با این کار به بیماران سرطانی بگویم این بیماری، پایان زندگی نیست.

به گزارش ایرنا، بازیکن سابق تیم فوتبال پرسپولیس ادامه داد: اگرچه خاطره گل زدن به آمریکا همواره شیرین است اما امیدوارم گل واقعی را امشب با این کار خیر به ثمر برسانم.

حسین کلانی پیشکسوت فوتبال ایران و یکی از میهمانان حاضر در این مراسم نیز در سخنانی کوتاه گفت: از رسانه ها می خواهم که درمراسم های خیریه بیشتر حضور داشته باشند و این پیام را به گوش دولت مردان برسانند که رسیدگی به وضعیت آسیب دیدگان، بیش از آنکه برعهده مردم باشد، وظیفه مسوولان است.

وی گفت: امیدوارم مردم بیشتر در شادی های یکدیگر مشارکت کنند و در مقابل، دولت ها بیش از آنکه از مردم بخواهند به یکدیگر کمک کنند، خودشان فعال تر شوند.

ملکه رنجبر بازیگرتئاتر، سینما و تلویزیون ایران از دیگر میهمانان حاضر در این مراسم بود که با وجود بیماری خود را به تالار ایوان شمس رسانده بود.

وی در سخنانی کوتاه اظهار داشت: من سابقه 100 سال تئاتر ایران را به موزه اهداء کرده ام و فکر می کنم که این اقدام درستی نبوده است و باید به مانند استیلی، این گنجینه را به حراج می گذاشتم.

رنجبر در ادامه از برخی از دوستان خود گله کرد و اظهار داشت: نیکی به مردم مهمترین وظیفه ما است و باید تا می توانیم به یکدیگر خوبی کنیم.

امین تارخ بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون دیگر میهمان این مراسم بود که به سخنان حمید استیلی که گفته بود ˈامیدوارم امشب با این اقدام خود گل واقعی را بزنمˈ، واکنش نشان داد.

تارخ در سخنانی کوتاه اظهار داشت: استیلی با این اقدام خود گل را زده است و امشب وظیفه ما است که این گل را به گلستان تبدیل کنیم.

در این مراسم ،چهره هایی همچون مصطفی هاشمی طبا وزیر اسبق صنایع، رییس پیشین کمیته ملی المپیک و سازمان اسبق تربیت بدنی در دولت های مختلف، حسن بیادی عضو شورای اسلامی دوم شهر تهران، حسین کلانی و ابراهیم آشتیانی از پیشکسوتان فوتبال، لاله اسکندری بازیگر سینما و تلویزیون، بهروز رهبری فر و علی انصاریان بازیکنان سابق تیم فوتبال پرسپولیس و محمد نوری بازیکن فصل گذشته سرخ پوشان پایتخت حضور داشتند.

حمید استیلی در پایان مراسم یادآور شد که برخی از دوستان تا پیش از برگزاری مراسم نگران بودند که این پیراهن با قیمت ناچیزی به فروش برسد که خوشبختانه مردم خیر ما نشان دادند دل بزرگی دارند و من خوشحالم که اعلام کنم امشب مبلغ یک میلیارد و 500 میلیون تومان به نفع کودکان سرطانی در این مراسم جمع شده است.

در اواسط مراسم، برخی از چهره های نام آشنای فوتبال همچون امیر عابدینی از طریق تماس تلفنی و گفت وگو با مجری مراسم، در گلریزان شرکت کردند.

در زمستان سال 1392 نیز پیراهن پائولو مالدینی کاپیتان نام آشنای تیم ملی فوتبال ایتالیا که در پایان دیدار دوستانه بین پیشکسوتان پرسپولیس و ستارگان میلان در اختیار پایان رأفت قرار گرفته بود، در حراجی در تهران برای انجام امور خیریه به مبلغ 300 میلیون تومان به فروش رفت.

مقاله قبلییورش وحشیانه گارد زندان به بند زندانیان بی دفاع در زندان مرکزی زاهدان
مقاله بعدیدختر صباحی پیروزی السیسی را تبریک گفت
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.