به گزارش خبرنامه ملّی ایرانیان از خبرگزاریها حدادعادل با نوشتن بیانیه ای که در خبرگزاری ها منتشر شده است ضمن اعلام انصراف از کاندیداتوری انتخابات ریاست جمهوری، ابراز امیدواری کرد اصولگرایان پیروز انتخابات باشند.

 این عضو مجلس نهم گفته است: “انصراف خود را از نامزدی انتخابات ریاست جمهوری اسلامی ایران اعلام می نمایم تا به سهم خود به پیروزی اصولگرایی در این انتخابات کمک کرده باشم و امیدوارم سایر نامزدهای اصولگرا نیز در این لحظه خطیر و حساس به وظیفه خود عمل کنند برادرانه و مشفقانه توصیه می کنم مردم عزیز با تصمیم درست خویش کاری کنند که یا اصولگرایان در مرحله اول انتخابات پیروز شوند و یا چنان شود که در صورت کشیده شدن انتخابات به مرحله دوم، رقابت میان دو اصولگرا باشد. “

مقاله قبلیسفر حسن روحانی به ساری
مقاله بعدیواکنش غرضی به کناره‌گیری حدادعادل
پوریا نژادویسی
پوریا نژادویسی
پوریا نژاد نژادویسی: مردی که با تصاویرش، زشتیِ نظام را عریان کرد پوریا نژاد نژادویسی از دل دستگاه رسانه‌ایِ رسمی برخاست — اما آثارش نه بزکِ قدرت، که آینه‌ای خُردکننده از تناقض‌ها و جنایت‌های سیستم بوده‌اند. او، به‌جای پوشاندن، با دقتی تلخ و بی‌پرده، نقاط ضعفِ ساختار را نمایان ساخت؛ همان نقاطی که نظام می‌کوشد پشتِ روایت‌های رسمی و نمایش‌های ساختگی پنهانشان کند. - در قاب برنامه‌هایی چون "دختران فراری پارک ملت"، او نه فقط آسیب‌ها را نشان داد، بلکه علت‌ها را — فقر، سرکوب اجتماعی، تهمت و تحقیر زنان — جلو چشم گذاشت. تصویری که او ثبت کرد، دیگر قابل تبدیل به شعارهای پوشالی نبود: نوجوانان و زنانِ رهاشده، سند زنده ناکارآمدی و خشونت‌زای نظم حکومتی بودند. - فیلم آموزشیِ انتخاباتی که او ساخت، بدل به استندآپ تراژیکِ یک انتخابات نمایشی شد. آموزشی برای مشارکت در نمایشی که نتایجش پیش‌ساخته است؛ خودِ وجودِ چنین آموزشی، اعترافی به پوچیِ مشروعیتِ ادعاشده بود. - پوششِ بحران‌ها — از زلزله بم تا سفرهای خامنه‌ای — ثبتِ ژست‌های نمایشی و فاصله‌گیریِ حکمرانی از مردم را به نمایش گذاشت. صحنه‌ها نشان دادند که اولویت دستگاه، مرمت تصویرِ قدرت است نه نجات جان و کرامتِ مردم. پوریا با همان ابزار و مکانیزم‌های پروپاگاندا، تصویری ساخت که نظام از بیانش وحشت دارد — نه به‌خاطرِ تمجید یا دفاع، بلکه چون این تصاویر حقیقتِ زشتِ نظم را بدون مهیا کردنِ پرده‌های فریبنده نشان می‌دهند. او ناخواسته یا آگاهانه، به راویِ سندِ سقوطِ اخلاقی و سیاسیِ یک ساختار تبدیل شد؛ کسی که با هنر و ثبت واقعیت، چهرهٔ منحوسِ نظام را برای تماشاگرانش عریان کرد.
Facebook

مقالات مرتبطبیش از نویسنده