جی.کی سیمونز با امضای قرارداد جدیدش به جمع بازیگران فیلم جدید دیمین چازل پیوست.

جی.کی.سیمونز قرارداد جدیدش را برای بازی در فیلم موزیکال «لالا لند» به کارگردانی دیمین چازل امضا کرد. پیش از این سیمونز در فیلم «شلاق» هم با او همکاری کرده بود که به خاطر بازی برجسته اش در این فیلم برنده جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد و جایزه گلدن گلوب شد.

در این فیلم که به داستان علاقه مندی یک نوازنده پیانو به یک بازیگر می پردازد، سیمونزدر نقش رییس، رایان گاسلینگ در نقش نوازنده پیانو و اما استون در نقش بازیگر ظاهر خواهند شد.

جسیکا روت، سونویا میزونو و کالی هرناندز که اخیراً به جمع بازیگران این فیلم پیوستند، نقش هم‌اتاقی های اما استون را بازی می کنند.

چازل قبل از ساخت فیلم «شلاق» با بازی سیمونز و مایلز تلر که برایش سه جایزه اسکار بهترین صدابرداری، بهترین تدوین و بهترین بازیگر نقش مکمل مرد را به ارمغان آورد، بسیار علاقه مند بود که «لالا لند» را بسازد.

به گزارش مهر به نقل از هالیوود ریپورتر، کمپانی سامیت اعلام کرده است که این فیلم را برای ۱۵ جولای ۲۰۱۶ روانه بازار خواهد کرد.

مقاله قبلیتمدید مذاکرات وین؛ وزیر امورخارجه بریتانیا: گفت‌وگوها “کند و دشوار” است
مقاله بعدیروش جدید اسلامگرایان داعش؛ اعدام با بلدوزر
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.