کمپانی یونیورسال تریلر جدید فیلم «اورست» با بازی جیک جیلهنال را که در آن در نقش یک کوهنورد بازی کرده است، پخش کرد.

این فیلم که قرار است سه ماه دیگر و ۱۸ سپتامبر راهی سینماها شود، بالا رفتن از بلندترین قله جهان را تصویر کرده است.

بالتازار کورمکور کارگردان این فیلم ماجرای صعود به اورست در سال ۱۹۹۶ را تصویر کرده که در جریان آن هشت کوهنورد جان خود را از دست دادند. جیلنهال در این فیلم در نقش اسکات فیشر بازی کرده است و جیسون کلارک در نقش راب هال، جاش برولین در نقش بک ویترز و جان هاواکس در نقش دو هنسون.

این فیلم با الهام از کتاب پرفروش جان کراوکر با عنوان «درون هوای رقیق» ساخته شده است. فیلمنامه این فیلم را مارک مدوف و سیمون بیوفوی نویسنده فیلمنامه «میلیونر زاغه نشین» نوشته‌اند.

جیک جیلینهال که از داوران امسال جشنواره فیلم کن بود، در جدیدترین فیلمش «چپ دست» برای بازی در نقش یک بوکسور ، تغییر شکلی باورنکردنی یافت و ساعت های سخت تمرین و ورزش را پشت سر گذاشت تا بتواند با ترکیب چهره یک بوکسور در این فیلم جلوی دوربین برود.

به گزارش مهر به نقل از ورایتی،  اکنون دیدن تصویر او در نقش یک کوهنورد می تواند تجربه جدیدی باشد.

مقاله قبلیتداوم اعتصاب‌غذای رسولی در هشتمین روز در زندان مهاباد
مقاله بعدیلیام نیسون «میهن‌پرست خواستنی» می‌شود
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.