«جین فوندا» بازیگر، نویسنده و فعال سیاسی آمریکایی و برنده دو جایزه اسکار از سیاست های محیط زیستی باراک اوباما انتقاد کرد و خواستار تغییر آنها شد.

 «جین فوندا» از باراک اوباما به دلیل اجازه به کمپانی نفتی «شل» برای ادامه حفاری در اقیانوس قطب شمال، انتقاد کرد و گفت: ما نمی‌توانیم منتظر اقدام سیاستمداران باشیم. ما باید آنها را مجبور کنیم که کار درست را انجام دهند.

او با اشاره به خطر بزرگ ادامه حفاری های نفتی و مصرف سوخت های فسیلی برای آب و هوای جهانی و توان جایگزین کردن منابع انرژی تجدیدپذیر با سوخت های فسیلی بیان کرد: وقتی می‌بینم زندگی نوه های من با سیاست کسانی که با کمک و رای ما وارد عرصه ریاست شده اند به خطر می افتد، خونم به جوش می آید.

جین فوندا که در راهپیمایی ماه قبل در اعتراض به خطوط لوله نفت و تانکرهای نفتی موجود در ساحل غربی شرکت کرده بود از حضور نمایندگان اتحادیه های نفت و گاز در راهپیمایی بعدی خبر داد و گفت: پیام این راهپیمایی این است که شما مجبور نیستید بین اقتصاد و محیط زیست یکی را انتخاب کنید. می‌توان روی تکنولوژی انرژی‌های تجدیدپذیر و پایدار سرمایه گذاری کرد.

به گزارش مهر به نقل از هالیوود ریپورتر،جین فوندا که فعالیت سیاسی خود را با شرکت در تظاهرات ضد جنگ در سال ۱۹۶۷ شروع کرده است برای بازی در فیلم «کلوت» در سال ۱۹۷۱ و فیلم «بازگشت به خانه» در ۱۹۸۷ دو بار برنده جایزه اسکار شد. فوندا در سال ۱۹۵۵ به عنوان سی و دومین بازیگر برتر همه دوران ها انتخاب و در سال ۱۹۹۴ از سوی سازمان ملل به عنوان سفیر صلح معرفی شد.

surgeryplasticbeforeafter.com

مقاله قبلیمحرومیت خانواده‌ی درویش زندانی از ملاقات
مقاله بعدیآخرین خبرها از «آی ام نات سالوادور»
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.