جیمی فاکس بازیگر مشهور آمریکایی، این بار در کسوت کارگردان هنرنمایی می‌کند.

جیمی فاکس در همکاری با ران هاوارد و کمپانی سازنده دوربین کانن، پشت دوربین فیلمبرداری می‌رود تا استعدادهایش به عنوان کارگردان را نشان دهد.

جیمی فاکس با الهام گرفتن از 10 عکس برتر برنده جوایز با آلن لوب نویسنده همکاری کرد تا یک فیلم علمی تخیلی عاشقانه به نام “… و او حوای من بود” را بسازد که عجیب‌تر از هر پروژه دیگری در کارنامه هنری اوست.

فاکس گفت: من کار کردن چند تن از بهترین کارگردان‌های دنیا را از نزدیک مشاهده کرده‌ام، افرادی مانند کوئنتین تارانتینو، الیور استون، آنتوان فوکوآ و تیلور هکفورد. بسیاری از شات‌هایی که در فیلم کوتاهم استفاده کردم مستقیما از همکاری با این افراد الهام گرفته است.

“… و او حوای من بود” با بازی تایرین ترنر در نقش اول درباره مردی است که سعی دارد جفت کامل خود را تولید کند. اما این یک داستان علمی تخیلی است و در نهایت نتیجه تلاش برای ایفای نقش خالق، برای او منفی خواهد بود. تمامی فیلم به سبکی خاص ساخته شده و در آن از موسیقی‌ای که توسط خود فاکس تولید شده استفاده شده است.

فاکس در پروژه بعدی اش در فیلم “اسپایدرمن خارق‌العاده 2” نقش‌آفرینی می‌کند. در فعالیت‌های پشت‌صحنه‌ای هم او در حال تهیه گلچینی در ژانر وحشت برای شبکه سای فای است. بعد از اتمام پروژه “… و او حوای من بود” احتمال طرح پروژه‌های کارگردانی بیشتری برای جیمی فاکس وجود دارد.

به گزارش سینما خبر به نقل از هالیوود ریپورتر، به گفته خودش، فاکس دوست دارد کارهایش را بدون هیچ محدودیتی انجام دهد و واقعا تمام تلاشش را انجام دهد. او در این زمینه چندین پروژه کمدی را در نظر دارد و همچنین به فکر ساخت یک فیلم هیجانی جنایی نیز هست.

مقاله قبلیایاد العلاوی: مالکی استقلال عراق را به جمهوری اسلامی سپرده است
مقاله بعدی“شکسپیر عاشق” در برادوی روی صحنه می‌رود
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.