در حالی که فرانسیس فورد کاپولا به تازگی از سخنان اسکورسیزی در رد سینمای مارول حمایت کرده است ناتالی پورتمن و جیمز گان سینماگران این آثار ابرقهرمانی نیز وارد این مناقشه شدند.

جیمز گان نویسنده و کارگردان مطرح «محافظان کهکشان» در اینستاگرام نظراتش را مطرح کرده و با انتشار تصویری از گروت و راکت ۲ شخصیت از اولین فیلم «محافظان کهکشان» یادآوری کرد که نسل‌های پیش فیلم‌های گنگستری و وسترن را می‌دیدند و نسل امروز شیفته فیلم‌های ابرقهرمانی شده است.

وی حتی یادآوری کرده که زمانی همین حرف‌ها را با پدربزرگش درباره فیلم «جنگ ستارگان» و «اودیسه فضایی» زده است. وی گفته است همیشه سعی داشته تا پلی بین این 2 تفکر بزند.

ناتالی پورتمن بازیگر فیلم «ثور» از دنیای مارول نیز به صحبت‌های اخیر کاپولا و اسکورسیزی پاسخ داد.

پورتمن با پاسخی محترمانه گفت فکر می‌کند برای همه انواع سینما به حد کافی جا وجود داشته باشد.

این بازیگرکه قرار است با ایفای مجدد نقش جین فاستر در فیلم «ثور: عشق و تندباد» حاضر شود افزود: تنها یک راه برای خلق هنر وجود ندارد.

وی که سال ۲۰۲۱ با این فیلم در سینماها دیده خواهد شد، گفت: فکر می‌کنم فیلم‌های مارول بسیار مردم پسند هستند زیرا واقعا سرگرم کننده اند و مردم به سرگرمی اشتیاق دارند و دوست دارند پس از صرف ساعت مشخصی برای کار و سختی‌های زندگی روزانه، سرگرم شوند.

حدود 2 هفته پیش اسکورسیزی دیدگاهش درباره فیلم‌های مارول را بیان کرد و گفت که این فیلم‌ها سینما نیستند بلکه بیشتر شبیه شهربازی هستند.

روز پیش نیز فرانسیس فورد کاپولا کارگردان سرشناس سینما در جشنواره لومیر فرانسه صحبت‌های اسکورسیزی را تایید کرد و یک گام جلوتر رفت و گفت اسکورسیزی به فیلم‌های دنیای مارول لطف داشته که آنها را مانند شهربازی سرگرم کننده دیده است زیرا به نظر من این فیلم‌ها نفرت‌انگیز هستند.

اسکورسیزی سخنانش را در جشنواره فیلم لندن هم تکرار کرده بود و گفته بود: سینماها با فیلم‌های مارول به پارک‌های سرگرمی بدل شده‌اند. اینها همه خوب است، اما هیچ حسی برنمی‌انگیزاند.

به گزارش مهر به نقل از اسکرین رانت، کارن گیلیان، کوین سامکیت و جاس ودون از کارگردان‌هایی هستند که با نظرات اسکورسیزی مخالفت کرده‌اند. رابرت داونی جونیور نیز از کسانی بود که زودتر از بقیه به این ماجرا واکنش نشان داد اما جنیفر آنیستون معتقد بود دنیای مارول سینما را از بین برده است.

مقاله قبلیرابرت زمکیس «پینوکیو» می‌سازد
مقاله بعدی«ایرلندی» فیلم افتتاحیه جشنواره قاهره شد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.