جیمز فرانکو بازیگر و کارگردان شناخه شده اعلام کرد یک اثر دیگر از ویلیام فاکنر را برای کارگردانی انتخاب کرده است.

به گزارش مهر به نقل از لس آنجلس تایمز، این چهره مشهور هالیوود که به تازگی “گور به گور” فاکنر را به اتمام رسانده و برای اولین بار آن را ماه پیش در جشنواره کن به نمایش درآورد، اعلام کرد “خشم و هیاهو” اثر ویلیام فاکنر را می‌سازد.

فرانکو که به تازگی اعلام کرد ساخت پروژه “باغ روزهای آخر” را به تعویق انداخته است، دیروز اعلام کرد به جای آن پروژه “خشم و هیاهو” اثر فاکنر را کارگردانی می‌کند.

به این ترتیب او برای دومین‌بار به سراغ فاکنر می‌رود تا داستانی از اوایل قرن بیستم در مناطق جنوبی آمریکا را به تصویر بکشد.

این رمان که اولین بار در سال 1929 منتشر شد، داستان خانواده کمپسون را بیان می کند که گروهی از اشراف هستند که دچار وضعیت سختی شده اند. فرانکو قصد دارد مثل فیلم “گور به گور” در نقش یکی از شخصیت های فیلم هم بازی کند و فیلمنامه آن را نیز مثل همان فیلم با همکاری مت راجر بنویسد.

james-james-franco-10612432-1600-1200

فرانکو برای ساخت این فیلم چشم به چندین بازیگر برای نقش های مکمل دوخته که جان هام از جمله آنهاست. دیو فرانکو و دنی مک براید نیز در فهرست فرانکو قرار دارند. او احتمالا تا پاییز کار پیش‌تولید این فیلم را شروع می کند.

اما او کارهای در دست اجرای متعددی را در فهرست برنامه هایش دارد که بازی برای ویم وندرس در “همه چیز خوب خواهد بود” و “داستان واقعی” به کارگردانی روپرت گولد از جمله آنهاست. او که 13 پروژه برای سال 2013 در دست پخش داشته، به زودی با فیلم “این پایانش است” به کارگردانی اوان گلدبرگ و ست راگن روی پرده های نقره ای می رود. او قرار است در “ملکه صحرا” به کارگردانی ورنر هرتسوگ هم بازی کند.

مقاله قبلیگزارشی از وضعیت دراویش زندانی محبوس در زندان عادل آباد شیراز..
مقاله بعدیکوین کاستنر به پروژه‌های ورزشی باز می‌گردد..
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.