رمان «در نبردی مشکوک» جان اشتین‌بک را قرار است جیمز فرانکو، کارگردان آثار عمیق و روشنفکرانه، بازیگر کمدی‌های بی‌مایه، شاعر و استاد دانشگاه نیویورک به فیلم برگرداند.

 جیمز فرانکو برای اقتباس سینمایی رمان جان اشتین‌بک گروهی از بازیگران طراز اول هالیوود را به دور خود جمع کرده است.

به گزارش آنا به نقل از هالیوود ریپورتر؛  قرار است در فیلم «در نبردی مشکوک» به کارگردانی جیمز فرانکو علاوه بر نقش‌آفرینی خودش، رابرت دوال، اد هریس، برایان کرنستن، سلنا گومز، وینسنت دونفریو و دنی مک‌براید بازی کنند.

گروه تولیدی و سرمایه گذاری و پخش سینمایی AMBI این فیلم را تولید می‌کند. مت ریجر، نویسنده فیلم‌نامه فیلم قبلی جیمز فرانکو با عنوان «گور به گور» (As I Lay Dying) که اقتباسی از رمان ویلیام فاکنر بود، وظیفه اقتباس رمان به فیلم‌نامه را بر عهده دارد. فیلم‌برداری «در نبردی مشکوک» در ماه مارس (اسفند) کلید خواهد خورد.

رمان «در نبردی مشکوک» جان اشتین‌بک، نویسنده مشهور آمریکایی در سال 1936 منتشر شد. قهرمان این رمان مردی است که در تلاش است تا اعتصاب کارگران مزرعه و میوه‌چین‌های جنوب کالیفرنیا را سازماندهی کند.

جیمز فرانکو بازیگر، کارگردان، ادیب و استاد دانشگاه 37 ساله متولد پالو آلتو کالیفرنیا که برای بازی در «127 ساعت» دنی بویل نامزد جایزه اسکار سال 2010 و همچنین دوبار به‌عنوان بازیگر سینما نامزد گلدن‌گلوب و یک‌بار به‌عنوان بازیگر تلویزیون برنده گلدن‌گلوب شده، شیفته نویسندگان و شاعران بزرگ اوایل قرن بیستم آمریکا است. وی اخیراً به‌عنوان بازیگر تئاتر اجرای موفقی از «موش‌ها و آدم‌ها»ی جان اشتین‌بک را در برادوی روی صحنه داشته است.

سلنا گومز بازیگر «در نبردی مشکوک» پیش از این در درام غیر متعارف «تعطیلات بهاری» در کنار جیمز فرانکو بازی کرده است. دنی مک‌براید نیز در چند فیلم کمدی‌ از جمله «آناناس اکسپرس» و «این پایان است» همراه با فرانکو حضور داشته و سال گذشته در اقتباس سینمایی از رمان مشهور ویلیام فاکنر، «خشم و هیاهو» به کارگردانی جیمز فرانکو، یک سال پیش از آن در «گور به گور» از همین نویسنده و همین کارگردان و همچنین در کمدی «زیروویل» ساخته جیمز فرانکو که امسال اکران می‌گیرد، نقش داشته است.

جیمز ادوارد فرانکو (به انگلیسی: James Edward Franco) متولد ۱۹ آوریل ۱۹۷۸ یک بازیگر آمریکایی، کارگردان، نمایش نامه نویس، تهیه کننده، نویسنده و نقاش است.

جیمز فرانکو بازیگری را از اواخر سال ۱۹۹۰، با ظاهر شدن در سریال‌های کوتاه و زندهٔ تلویزیونی و فیلم‌هایی مخصوص نوجوانان، شروع کرد. در ۲۰۰۱ نقش اصلی فیلم جیمز دین را بازی کرد که باعث شد جایزهٔ بهترین بازیگر مرد فیلم‌های تلویزیونی را دریافت کند. فرانکو پس از ایفای نقش هری آزبورن درمرد عنکبوتی به شهرت جهانی رسید. بعد از آن فیلم‌های او شامل: یک فیلم جنگی به نام یورش عظیم در سال ۲۰۰۵، فیلم حماسی و عاشقانهٔتریستان و ایزولد در سال ۲۰۰۶، درام آناپولیس در سال ۲۰۰۶. فانکو در ۲۰۰۸ به خاطر بازی در قطار آناناس جایزهٔ بهترین بازیگر فیلم‌های کمدی یا موزیکال را دریافت کرد. او نقشی برجسته در فیلم میلک در سال ۲۰۰۸ بازی کرد. در ۲۰۱۰، در فیلم ۱۲۷ ساعت نقش آرون رالستون، کوه نوردی که مجبور می‌شود بازوی خود را قطع کند وقتی زیر یک تخته سنگ گیر می‌افتد، ایفای نقش کرد.

مقاله قبلیچگونه با بنیادگرایان بحث کنیم بدون اینکه… (بخش چهارم: انتقاد درونی)
مقاله بعدیکیتی هولمز، اوان ریچل‌وود و آلن ریکمن «طبقه‌بندی» می‌شوند
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.