نخستین پروژه مشترک سینمایی چین-هند با عنوان «کونگ فو یوگا» با حضور جکی چان در دوبی کلید خورد.

 جکی چان از امروز ۲۸ سپتامبر (دوشنبه) در دوبی جلوی دوربین فیلم «کونگ فو یوگا» رفت.

این فیلم که استنلی تانگ آن را کارگردانی می‌کند توسط کمپانی چینی «تای انترتینمنت» و کمپانی هندی «ویاکام ۱۸ موشن پیکچرز» مستقر در بمبئی تولید می‌شود.

این اولین باری است که جکی چان برای تولید یک فیلم به خاورمیانه سفر می‌کند. این فیلم ظرف ۳۳ روز در دوبی فیلمبرداری می‌شود و شامل چندین صحنه تعقیب و گریز و تصادف اتومبیل خواهد بود. گروه سازنده این فیلم ۱۰۰ نفر هستند که در محل فیلمبرداری مستقر شده‌اند.

دوبی همچنین میزبان فیلم جدید پارامونت یعنی «سفر ستاره‌ای در پشت سر» به کارگردانی جاستین لین و با بازی کریس پین و سیمون پگ خواهد بود. پیش از این یک فیلم چینی دیگر با عنوان «سوییچ» به کارگردانی جی سان با بازی اندی لو در سال ۲۰۱۲ در دوبی ساخته شده بود.

به گزارش مهر به نقل از آسوشیتدپرس، تانگ کارگردان فیلم جدید جکی چان با تعریف از آسمانخراش‌های دوبی، از لوکیشنی که انتخاب کرده است ابراز رضایت کرد.

مقاله قبلیاعزام ۴۰هزار مبلغ ویژه ماه محرم به سراسر کشور
مقاله بعدیسکوت جمهوری اسلامی درباره گزارش‌هایی مبنی بر «ربوده شدن» برخی فرماندهان سپاه در منا
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.