جولين مور دو سال پيش وقتي پروژه «هنوز آليس» را پذيرفت، مي دانست که اين فيلم در تاريخي که ريچارد گلاتزر و واش پستمورلند، کارگردانان آن پيش بيني کرده بودند، اکران نخواهد شد.

«هنوز آليس» داستان زني را بازگو مي کند که به سن 50 سالگي رسيده و علايم آلزايمر را در خود مي بيند. جولين مور با توجه به تجربه سي سال کار در عالم سينما و چهار کانديداتوري اسکار خيلي خوب مي دانست که چنين پروژه اي بسيار زمان مي برد. بنابراين با دقت و حوصله شروع به کند و کاو در شخصيت آليس کرد. حاصل اين تلاش آن شد که او اکنون اميدوار باشد مي تواند وارد رقابت بهترين بازيگر نقش اول زن در اسکار شود.

البته هنوز هم چيزهاي زيادي در اين مسير وجود دارد. براي مثال کارگردانان فيلم سال گذشته قصد داشتند فيلمبرداري فيلم را از ماه نوامبر شروع کنند. اما جولين مور هنوز درگيري هايي براي فيلم «عطش بازي» داشت. به اين ترتيب بود که کار فيلمبرداري تا ماه مه 2014 به تعويق افتاد. همان طور که اشاره شد، مور تحقيقات مفصلي درباره آلزايمر انجام داد تا بتواند نقش آليس را بازي کند.

او به جز مطالعه ساعت ها فيلم هاي پزشکي در اين خصوص را تماشا کرد. اما اين تحقيقات خلاقيت او را محدود نکرد. او به سراغ بيماران هم رفت و سوء رفتارهاي آنها را مشاهده کرد و توانست با تکيه بر خلاقيت خود و اين تحقيقات اجرايي عالي را به نمايش بگذارد و نشان دهد درخششش او در قالب يک ستاره هنوز کم فروغ نشده و مستمر است. او در حال حاضر کانديداي گلدن گلوب براي اين نقش شده است و هيچ بعيد نيست کانديداي اسکار هم بشود.

جولیان مور (به انگلیسی: Julianne Moore) (زاده ۳ دسامبر ۱۹۶۰) بازیگر آمریکایی-بریتانیایی و نویسنده کتاب کودکان است. جولیان مور بازیگر پرکار سینما از اوایل دهه ۱۹۹۰، هم در فیلم‌های هنری و هم در فیلم‌های هالیوودی موفق بوده است. وی برای نمایش‌های احساسی از زنان معمولی معروف بوده و ۴ نامزدی اسکار دارد. پس از پایان تحصیل در رشته تئاتر در دانشگاه بوستون، مور کارش را با مجموعه نقش‌هایی در تلویزیون آغاز کرد.

مقاله قبلیچگونه با بنیادگرایان بحث کنیم بدون اینکه… (بخش اول)
مقاله بعدیحمله نمایندگان به علی مطهری
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.