جود لاو با فیلم «دریای سیاه» و گروه سازنده آن، اولین نمایش این فیلم را در نیویورک تجربه کرد.

جود لاو و گروه همکارش در فیلم «دریای سیاه» که همین آخر هفته در نیویورک و لس آنجلس از سوی کمپانی یونیورسال به نمایش در می‌آید، برای ساخت این فیلم چند هفته فیلمبرداری در یک زیردریایی را تاب آوردند.

دنیس کلی فیلمنامه نویس این فیلم که اولین نمایشش را چهارشنبه شب در نیویورک تجربه کرد، گفت همه ما در آن زیردریایی لعنتی بودیم.

کارگردانی این فیلم را کوین مک دونالد انجام داده و تهیه کننده آن چارلز استیل بوده است.

مک دونالد کارگردانی این فیلم را با محدودیت‌های خاص توصیف کرد و گفت در چنین فیلمی امکان این که یک دفعه به یک لانگ شات بپری، وجود ندارد. نمی توانی از بازیگر بخواهی ناگهان به سرعت بدود. باید کاری را انجام بدهی که محیط اجازه اش را می‌دهد.

وی افزود: با این حال فیلمبرداری در یک زیردریایی واقعی حسی متفاوت به بیننده منتقل می کند؛ حس بودن در یک جعبه فلزی در زیر آب…

مک‌دونالد بیش از همه برای فیلم «آخرین پادشاه اسکاتلند» درباره ایدی امین دیکتاتور اوگاندا شهرت دارد که فارست ویتاکر برای بازی در این فیلم برنده اسکار بهترین بازیگر مرد شد.

763869

جود لاو نیز گفت وقتی فیلمنامه را خواند از شخصیت‌های واقعی‌اش خوشش آمد. او گفت: این فیلم همه عناصر دلهره‌آور بودن را در خود دارد چون اگر یک چیز اشتباه پیش بود، می‌میری.

وی افزود: من عاشق موضوع اجتماعی این فیلمنامه شدم، ایده مردانی که از همه دور هستند، در تلاشند تا از شرافت نفسشان دفاع کنند و نیز عناصری که شخصیت رابینسون را می سازند. برای من او شبیه کاپیتان اهب «موبی دیک» بود. همه کیفیت کلاسیکی که می تواند یک شخصیت را بسازد در او بود.

جود لاو که در سال‌های اخیر توانایی خود را در ارایه شخصیت‌های متفاوت نشان داده سال پیش با فیلم «دام همینگوی» بر پرده‌ها بود که فیلمی درباره یک سارق حرفه‌ای بود و اکنون در فیلم «دریای سیاه» در نقش یک ناوی سابق به نام رابینسون ظاهر شده است. این زیردریایی در جستجوی طلاهای گمشده نازی‌ها است. کاپیتان گروهی ملوان روسی و انگلیسی را جمع می‌کند تا در این ماموریت همراهش باشند، اما وقتی خدمه دچار حرص و ناامیدی می‌شوند، خیلی زود به وخامت شرایط پی می‌برد.

ابتدا قرار بود یک بازیگر مسن‌تر این نقش را بازی کند، اما در نهایت این بازیگر بریتانیایی کمی اضافه وزن پیدا کرد، سرش را تراشید و با لهجه اسکاتلندی مقابل دوربین رفت. لاو دو بار برای «آقای ریپلی بااستعداد» و «کلد مانتین» نامزد اسکار شده است.

763867

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از هالیوود ریپورتر، اسکوت مکنیری، بن مندلسون، جودی ویتاکر، کارل دیویس و دانیل رایان دیگر بازیگران «دریای سیاه» هستند.

در سال ۱۹۸۷ جود لا بازیگری را با اجراهایی در تئاتر ملی موسیقی جوانان شروع کرد. وی نقش‌های متفاوتی را در نمایش‌های کارگردانان مختلف پذیرا بود. بخاطر نقش‌آفرینی‌هایش موفق شد نامزدر دریافت جایزه الیویر شود. جایزه الیویر به شکل سالانه اهدا شده و برای اهالی تئاتر شهر لندن است.

در سال ۱۹۹۵ در تئاتری در برادوی شروع به اجرای نمایش کرد. در این نمایش و در مقابل بازیگرانی چون کتلین ترنر، راجر ریز و سینتیا نیکسون قرار داشت و موفق شد نامزد دریافت جایزه تونی شود.

مقاله قبلیفیلمنامه‌نویسان آمریکا از پدرو آلمادوار تجلیل می‌کنند
مقاله بعدیسپاه رسماً اسرائیل را تهدید کرد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.