با اعلام اسامی نامزدهای چهل و دومین دوره جوایز سزار، فیلم «او» و «فرانتس» با نامزدی در ۱۱ بخش امیددارترین فیلم‌های این جوایز شدند.

 آکادمی هنرها و علوم سینمایی فرانسه با اعلام نامزدهای سزار، «او» ساخته پل ورهوفن و درام «فرانتس» ساخته فرانسواز اوزون را در راس جوایز سزار جای داد.

درام «خلیج اسلک» ساخته برونو دومون، نیز دیگر پیشتاز نامزدهای این دوره از جوایز سزار است.

این نامزدها به شیوه سنتی جوایز سزار در کنفرانس مطبوعاتی که در رستوارن فوکو برگزار می‌شود و صبح امروز (چهارشنبه ۲۵ ژانویه) اعلام شدند.

«او» با نامزدی در ۱۱ بخش که شامل بهترین فیلم، بهترین کارگردانی و بهترین بازیگری برای ایزابل هوپر می‌شود نامزد شده و «فرانتس» نیز با همین تعداد نامزدی هم‌پای «او» پیش می‌رود. «خلیج اسلک» نیز در ۹ بخش نامزد دریافت جایزه شده است.

اهدای این جوایز با انتخاب رومن پولانسکی به عنوان رییس مراسم با جنجال‌هایی روبه رو شد که در نهایت با رد این دعوت از سوی پولانسکی همراه شد.

جوایز سزار از سال ۱۹۷۶ اهدا می‌شود و بیش از ۴ هزار عضو دارد که از بدنه صنعت فیلم فرانسه گردآمده‌اند. این جایزه بزرگ‌ترین جایزه از نظر چنین پیکره بندی بزرگی پس از اسکار محسوب می‌شود.  در مجموع ۴۲۸۷ عضو این آکادمی با آرای خود نامزدهای این دوره را انتخاب کرده‌اند.

فهرست نامزدها بدین شرح است:

بهترین فیلم:

«خدایان» ساخته بنیامینا هدا، «او» ساخته پل ورهوفن، «فرانتس» ساخته فرانسوآز اوزون، «از سرزمین ماه» ساخته نیکول گارسیا، «در تختخواب با ویکتوریا» ساخته جاستین تریه، «خلیج اسلک» ساخته برونو دومون، «بی‌گناهان» ساخته آن فونتین

بهترین کارگردان:

هدا بنیامینا برای «خدایان»، پل ورهوفن برای «او»، فرانسواز اوزون برای «فرانتس»، آن فونتین برای «بی‌گناهان»، خاویر دولان برای «این تنها آخر جهان است»، برونو دومون برای «خلیج اسلک»، نیکول گارسیا برای «از سرزمین ماه»

بهترین بازیگر زن:

ایزابل هوپر برای «او»، سیدی بابت نودسن برای «۱۵۰ میلیگرم»، ویرجین افیرا برای «در تختخواب با ویکتوریا»، ماریون کوتیار برای «از سرزمین ماه» ، ماریان فویی برای «غیرقابل ملامت» ، سوکو برای «رقصنده»

بهترین بازیگر مرد:

پی یر نیوی برای «فرانتس»، گاسپار اولیل برای «این تنها آخر جهان است»، فابریس لوچینی برای «خلیج سالک»، نیکلاس دوواشل برای «مرد شایسته»، پی‌یر دلادونشامپ برای «پسر جان»، عمر سای برای «شکلات» ، فرانسواز کلوزه برای «غیرقابل ملامت»

به گزارش مهر به نقل از اسکرین دیلی، مراسم چهل و دومین دوره جوایز سزار ۲۴ فوریه (۶ اسفند) برگزار می‌شود.

مقاله قبلی۳۵نفتکش ایران راهی اروپا شد؛ امضای قرارداد با ایتالیا و اسپانیا
مقاله بعدینمایش «رویاهای دم صبح» در موزه نیویورک با سخنرانی کریستن جانسن
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.