یک استارتاپ فرانسوی، نوعی جلیقه ایمنی برای دوچرخه‌سواری طراحی کرده که به کیسه هوا مجهز است.

اگرچه کلاه ایمنی از تجهیزات ضروری دوچرخه‌سواری است اما از هیچ قسمت دیگری به جز سر محافظت نمی‌کند. جلیقه “Cirrus” می‌تواند در این مورد مفید باشد زیرا خود به خود متورم می‌شود تا از پشت، قفسه سینه، گردن و شکم کاربر محافظت کند.

این جلیقه که توسط استارتاپ فرانسوی “Urban Circus” طراحی شده است، در حالت پیش‌فرض نسبتا طبیعی به نظر می‌رسد. این جلیقه، یک لایه پلی‌استر ضد آب، ضد باد و قابل تنفس دارد و همچنین به پنل‌های انعکاسی حاوی دانه‌های شیشه‌ای میکروسکوپی مجهز است که در صورت روشن شدن با نور خودرو، آن را نمایان می‌کنند.

نیواطلس نوشت، با رکاب زدن کاربر، واحدهای اندازه‌گیری که یکی زیر زین دوچرخه و دیگری در جلیقه قرار دارد، سرعت و جهت نسبی دوچرخه را به صورت مداوم کنترل می‌کنند. بدین ترتیب، آنها بلافاصله شرایطی را تشخیص می‌دهند که در آنها، دوچرخه متوقف می‌شود و دوچرخه‌سوار به زمین می‌افتد. چنین شرایطی می‌توانند برخورد با وسیله نقلیه در حال حرکت، اشیای ثابت یا از دست دادن کنترل را نیز شامل شوند.


رسانه‌های علمی داخلی نوشتند؛ در این شرایط، جلیقه Cirrus می‌تواند با متورم کردن یک کیسه هوا که پشت، سینه، شکم و پشت گردن دوچرخه‌سوار را می‌پوشاند. زمانی که دوچرخه‌سوار به هر مانعی برخورد می‌کند، باید از این نواحی بدن بسیار بهتر از نواحی دیگر محافظت شود.

کیسه هوا طی ۱۰ دقیقه پس از به کارگیری خالی می‌شود و سپس می‌توان دوباره از آن استفاده کرد. کیسه هوا و تجهیزات الکترونیکی را می‌توان پیش از شستشو از جلیقه بیرون آورد.

به گفته شرکت سازنده، وزن جلیقه و کیسه هوا تقریبا ۱/۸ کیلوگرم است و باتری‌های لیتیومی آن باید پیش از استفاده شارژ شوند.

مقاله قبلیهشدار درباره تجهیز نیروهای مورد حمایت ایران در عراق به پهپاد
مقاله بعدیBlue Abyss بزرگترین و عمیق‌ترین استخر سرپوشیده جهان مخصوص فضانوردان
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.