صبح دیروز قرار بود که جلسه رسیدگی به پرونده اتهامی آقای علی کرمی از دراویش گنابادی در شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران برگزار شود، اما به علت غیبت قاضی این جلسه برگزار نشد.

 جلسه رسیدگی به پرونده اتهامی آقای علی کرمی از دراویش گنابادی که در تاریخ ۱۳ شهریور سال ۹۱ به همراه جمعی از اعضا و مسئولان سایت خبری مجذوبان نور، دستگیر شده بود، صبح دیروز قرار بود که در شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی پیرعباسی رسیدگی شود که به علت غیبت قاضی رسیدگی این پرونده به تعویق افتاد.

سال گذشته نیز پرونده اتهامی این درویش در این شعبه رسیدگی شد که قاضی پرونده با ناکافی و غیرمستند دانستن اتهامات انتسابی وزارت اطلاعات، این پرونده را به دادسرای اوین بازگرداند، اما پس از گذشت یک سال، در شهریور ماه سال جاری این پرونده مجدد بدون مستندات به شعبه ۲۶ باز گردانده شد.

به گزارش خرنامه ملی ایرانیان از مجذوبان نور،علی کرمی به همراه بیش از ۱۵ تن دیگر از دراویش گنابادی و وکلا و اعضای سایت مجذوبان نور در شهریور سال ۹۰ در شهر تهران بازداشت و نزدیک به ۱ ماه را در سلول انفرادی بند امنیتی زندان اوین نگهداری و مورد بازجویی قرار گرفت.

مقاله قبلیشعار “آزادی رهبران در حصر” و “تقاضای اعدام آنها”، محور اصلی مطالبات امروز دانشجوئی بمناسبت ١٦ آذر بود
مقاله بعدی۴۴ زندانی سیاسی در پیامی برای درگذشت ماندلا: سرکوبگرى ستم پیشگان او را به سوى انتقام و حبس مخالفان سوق نداد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.
Facebook X

مقالات مرتبطبیش از نویسنده