رابرت دنیرو و مارتین اسکورسیزی جشن ۴۰ سالگی فیلم تحسین شده «راننده تاکسی» را برگزار می‌کنند.

 جشنواره ترایبکا که رابرت دنیرو از تاسیس کنندگان آن است، امسال ۴۰ سالگی فیلم «راننده تاکسی» را گرامی می‌دارد.

در این مراسم جودی فاستر، سیبل شپرد و نویسنده فیلمنامه این فیلم یعنی پل شریدر نیز حضور خواهند داشت.

این فیلم کلاسیک که سال ۱۹۷۶ ساخته شد، هواداران زیادی دارد و به همین دلیل در جشنواره فیلم ترایبکا در تاریخ ۲۱ آوریل از آن تجلیل می‌شود.

«راننده تاکسی» در رده فیلم‌های نئونوآر کلاسیک جای می‌گیرد. اسکورسیزی کارگردان این فیلم با صدور بیانیه‌ای اعلام کرد که باورش نمی‌شود از ساخت این فیلم چهار دهه گذشته باشد. فیلمی پر از انرژی با فیلمنامه‌ای منحصر به فرد از پل، که با همکاری با یک گروه فوق‌العاده ساخته شد.

اسکورسیزی افزود: جودی در این فیلم ۱۳ سال داشت و باب کاری خاص را در آن ارایه کرد. از این که بخشی از این فیلم هستم افتخار می‌کنم.

 به گزارش مهر به نقل از اسکرین دیلی، دنیرو هم در این باره گفت: برایم افتحار بزرگی است که در ترایبکا از «راننده تاکسی» تجلیل کنیم. خیلی مفتخرم که در این فیلم با مارتی، جودی، هاروی، سیبل، پل، مایکل و جولیا کار کردم. تا امروز به این کار مفتخر بوده‌ام.

مقاله قبلیخاموشی برج میلاد و اماکن تاریخی در ساعت زمین
مقاله بعدیجواد رضویان با بغض از تلویزیون خداحافظی کرد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.