جیک جیلنهال بازیگر و گیلرمو دل تورو کارگردان از جمله گروه داوران این دوره از جشنواره سینمایی کن هستند.

در حالی که جوئل و اتان کوهن روسای گروه داروان این دوره هستند، سه بازیگر مشهور اروپایی شامل سوفی مرکو فرانسوی، سینا میلر بریتانیایی و رزی دی پالما از اسپانیا به این گروه فراخوانده شده‌اند.

دومین کارگردان حاضر در این فهرست نیز خاویر دولان کانادایی است و رولیا ترائوره از مالی خواننده و ترانه نویس نیز این گروه را همراهی می‌کند.

همه این گروه با کن به نوعی پیوند دارند. برادران کوئن پنج جایزه معتبر سینمایی در کارنامه‌شان دارند از جمله نخل طلای کن که برای «بارتون فینک» دریافت کرده بودند. خاویر دولان نیز سال پیش برای «مامی» از کن جایزه گروه داوری را دریافت کرده بود.

رزی دی پالما از بازیگران مطرح اسپانیا است که با فیلم‌های اول پدرو آلمادوار از نظر بین‌المللی به شهرت رسید و دل تورو با فیلم «کرونوس» در سال ۱۹۹۳ در هفته منتقدان کن مطرح شد و «هزارتوی پن» او با اقبال بسیار منتقدان روبه رو شد. جیلنهال نیز از بازیگران فیلم «زودیاک» دیوید فینچر بود که سال ۲۰۰۷ در کن به نمایش درآمد.

این دوره چهار چهره زن در برابر پنج چهره مرد در گروه داوران جای دارند و این نشان دهنده توجه به برابری جنسیتی نیز هست.

ورای فیلم‌های هالیوودی دل تورو، سوفی مارسوی فرانسوی نیز تنها بازیگری است که در نقش باند زن بازی کرده و در فیلم «پلیس» موریس بنت جلوی دوربین رفته است. سینا یملر نیز با فیلم «کیک لایه لایه» متیو ون به شهرت رسید و در فیلم «شکارچی روباه» بنت میلر بازی کرد که سال پیش در کن حضور داشت و نیز در فیلم «تک تیرانداز آمریکایی» کلینت ایستوود بازی کرده است.

ترائوره نیز چهره‌ای مشهور در عرصه موسیقی است که جدیدترین اثرش «آفریقای زیبا» سال ۲۰۱۳ منتشر شد.

به گزارش مهر به نقل از ورایتی، جشنواره فیلم کن از ۱۳ تا ۲۴ ماه می برگزار می‌شود.

مقاله قبلیفراخوان های اعتراضی و راهکارهای عملی (جمعی از زندانیان سیاسی زندان گوهردشت کرج)
مقاله بعدیوال استریت ژورنال: کمک مالی جمهوری اسلامی به حماس افزایش یافته است
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.