پنجاه و یکمین جشنواره کارلووی واری که از دو هفته دیگر و با آغاز ماه جولای درهایش را روی علاقه‌مندان می‌گشاید، فهرست برنامه‌های امسال خود را اعلام کرد.

 جشنواره کارلووی واری که از اول تا ۹ جولای (۱۱ تا ۱۹ تیر) برگزار می‌شود، میزبان تد هوپ مدیرعامل تولیدات سینمایی آمازون خواهد بود. این مدیر نگاهی بر چشم‌انداز آینده فیلم خواهد داشت.

این جشنواره همچنین میزبان برنامه ویژه‌ای برای بیستمین سال خاموشی فیلمساز چک فرانتیشک دانیل خواهد بود. به این مناسبت یک کارگاه به بررسی متدهای آموزشی دانیل می‌پردازد.

کارگاهی درباره شیوه‌های آموزش فیلم در اروپا و نیز دهمین کنفرانس سالانه توزیع فیلم در اروپا از دیگر برنامه‌های این جشنواره خواهد بود.

در عین حال از سوی پارلمان اروپا اسامی ۱۰ فیلمی که امسال نامزد جایزه فیلم لوکس شده‌اند، اعلام شد. در دهمین سال اهدای این جایزه فیلم‌های نامزد این جایزه ۱۰۰ هزار یورویی از میان ۵۷ شرکت کننده از اروپای مرکزی و شرقی، بالکان، ترکیه، یونان و کشورهای اتحاد شوروی سابق انتخاب شده‌ا‌ند. «مرزها، قطرات باران» به کارگردانی نیکولا میجوویچ و ولاستیمیر سودار محصول مشترک بوسنی هرزگوین، مونته‌نگرو، صرب و بریتانیا، «جنگ‌های صلیبی کوچک» ساخته واسلاو کادرنکا از جمهوری چک، «کثیف» ساخته ترزا نووتوا از جمهوری چک، «پایان زنجیره» ساخته پریت شاشوک از استونی، «ازدواج» ساخته بلرتا ذکری از کوسوو،«سرها و دم‌ها» ساخته نیکوله کنستانتین تاناس از رومانی، «رکوییم برای خانم جی» ساخته بوجان ولتیک محصول مشترک صرب، بلغارستان و مقدونیه، «سنگ» ساخته اورهان اسکیکوی از ترکیه و «خیبولا» که خارج از بخش رقابتی عرضه می‌شود ساخته جورج اوواشویلی از گرجستان، آلمان و فرانسه در این بخش جای دارند.

در بخش ویژه‌ای نیز شماری از فیلم‌های محصول جمهوری چک و جمهوری اسلوواک به نمایش در خواهد آمد و بخشی نیز به نمایش فیلم‌های مستند اختصاص یافته است.

در عین حال امسال از دو چهره جهانی یعنی ویلم دفو و چارلی کافمن در این جشنواره تجلیل می‌شود. ویلم دفو بازیگر آمریکایی و چارلی کافمن نویسنده-کارگردان آمریکایی در این دوره از جشنواره کارلووی واری در شب افتتاحیه جایزه افتخاری را دریافت می‌کنند.

دفو گوی بلورین جشنواره را برای مشارکت فوق‌العاده‌اش در سینمای جهان می‌گیرد و فیلم «پازولینی» وی ساخته ابل فرارا و نیز «آخرین وسوسه مسیح» وی ساخته مارتین اسکورسیزی به نمایش در می‌آید.

به گزارش مهر به نقل از اسکرین دیلی، کافمن نیز که جایزه اسکار را برای نوشتن فیملنامه «درخشش درونی یک ذهن بی‌نقص» دریافت کرده جایزه ریاست را با نمایش انیمیشن «آنومالیشیا» که او کارگردانی آن را با همکاری دوک جانسون برعهده داشت، می‌گیرد.

مقاله قبلیجیم کری بازیگر یک فیلم ترسناک شد
مقاله بعدیهشدار ایران در مورد قدرت گرفتن گروه “داعش استان خراسان”
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.