جایزه جشنواره لاچنو دورو برای تجلیل از یک عمر دستاورد هنری به امیر نادری کارگردان ایرانی اهدا می‌شود.

جایزه کامیلو مارینو ۲۰۱۶ در چهل و یکمین دوره جشنواره لاچنودورو به امیر نادری اهدا می‌شود.

لاچنودورو جشنواره بین‌المللی تاریخی سینمای آولینو است که از یکم تا ۱۲ دسامبر در مکان‌های مختلف این منطقه برگزار می‌شود.

نادری برای تاثیر عمیقش بر سینمای جدید بین‌المللی شایسته دریافت این جایزه شناخته شد.

در این جشنواره فیلم «کوه» او به نمایش درمی‌آید و یک مستر کلاس با حضور نادری برگزار می‌شود. جدیدترین فیلم او با موفقیت در بخش غیررقابتی هفتاد و سومین جشنواره فیلم ونیز نیز نمایش داده شده بود.

امیر نادری با تشکر از اهدای این جایزه از دریافت آن ابراز خوشحالی کرد و دریافت این جایزه را افتخاری برای خود دانست.

نادری از اواسط دهه ۱۹۸۰ در نیویورک زندگی می‌کند و فیلم‌هایی چون «دونده»، «ای بی سی منهتن»، «انتظار» و«ماراتون» را در کارنامه دارد.

جایزه لاچنو برای تجلیل از خالقان‌ مشهوری است که در مطالعات زیباشناسانه و مسایل اخلاقی تاثیرگذار بوده‌اند. ابل فرارا، اتوره اسکولا، گیلو پونته‌کورو ، اورلیو چریمالدی، کن لوچ، ژان پیر و لوک داردن، مارکو بلوچیو و برادران تاویانی از چهره‌هایی هستند که قبلا این جایزه را گرفته‌اند و نام امیر نادری نیز به این فهرست اضافه می‌شود.

این جایزه در جشنواره سینمایی «لاچنو دورو» در شهر آولینو به برنده آن اهدا می‌شود. این جشنواره از ۱۹۵۹ برای تجلیل از سینمای نئورآلیست ایجاد شده است.

به گزارش مهر به نقل از روما، این جشنواره امسال برای سومین بار بر فیلم کوتاه تمرکز خواهد داشت و به برنده ۱۵۰۰ یورو جایزه می‌دهد.

مقاله قبلیفغانی نامزد بهترین داور سال جهان شد
مقاله بعدیاسامی وزیر دادگستری، رئیس سیا و مشاور امنیت ملی ترامپ اعلام شد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.