بیست و دومین جشنواره فیلم بوسان فیلمی مستند از زندگی بازیگر سینمای قبل از انقلاب ایران را به نمایش درمی‌آورد.

بیست و دومین دوره جشنواره بوسان که از ۱۲ تا ۲۱ اکتبر در کره جنوبی برگزار می‌شود فیلم مستند «بهروز: اسطوره‌ سینما» را برای نخستین بار اکران جهانی می‌کند.

این فیلم به کارگردانی سپهر میکاییلیان از کشور آمریکا در این جشنواره حضور دارد. این فیلم مستند که محصول ۲۰۱۷ است در ۸۶ دقیقه به بررسی زندگی و آثار این بازیگر می‌پردازد.

در این فیلم بهروز وثوقی از زندگی‌اش در ایران و نیز ۴۰ سالی که خارج از ایران سر کرده است، می‌گوید. ناصر ملک مطیعی، پرویز پرستویی، فاطمه معتمد آریا، بهرام رادان، آرش لباف، حامد بهداد، گلشیفته فراهانی و مونیکا بلوچی از چهره‌هایی هستند که در این فیلم مقابل دوربین کارگردان قرار گرفته‌اند تا از تجربیات مشترکشان با این شخصیت سینمایی سخن بگویند.

فیلمبرداری این فیلم توسط کوهیار کلاری و تدوین توسط رضا شیروانی انجام شده است.

موسیقی این فیلم ساخته اسفندیار منفردزاده و محسن نامجو است.

امسال اولیور استون کارگردان آمریکایی در فستیوال بین‌المللی فیلم بوسان به عنوان رییس هیات داوران بخش رقابتی حضور دارد.

به گزارش مهر به نقل از سایت جشنواره بوسان، هیات داوران نیز متشکل از بهمن قبادی کارگردان سازنده فیلم «زمانی برای مستی اسب‌ها»، اگنس گودار فیلمبردار فرانسوی، لاو دیاز کارگردان فیلیپینی و جانگ سون-وو کارگردان اهل کره جنوبی است. این گروه بخش رقابتی اصلی این فستیوال را که دربرگیرنده مجموعه‌ای از فیلم های آسیایی است، داوری می‌کند.

مقاله قبلیبغضی کهنه برای تولد کشور مستقل کردستان: كنار نهرهای دجله زانو زدیم و گریه كردیم؛ اما اینبار اشك شوق برای آزادی و استقلال یک ملت
مقاله بعدیماجراهای «دلقک قاتل» ادامه می‌یابد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.