دادگاهی در ایران چهار شهروند مسیحی را به جرم شراب خواری و برغم مجاز بودن نوشیدن شراب در مذهب مسیحی به 80 ضربه شلاق محکوم کرد.

جمهوری اسلامی ایران نوشیدن شراب را که جزیی از مراسم مذهبی مسیحیان است، نمی بخشد و از آن چشم پوشی نمی کند.

به گزارش روزنامه بریتانیایی ایندپندنت، این حکم که ششم ماه اکتبر توسط دادگاه شهر رشت صادر شد، روز بیستم اکتبر به آنها ابلاغ شد و در آن آمده است که ده روز فرصت دارند تا به آن اعتراض کرده و تقاضای فرجام خواهی کنند.

اتهام دیگر این افراد در اختیار داشتن آنتن ماهواره ای می باشد.

محکومین بهزاد تعالی پسند، مهدی رضا امیدی (یوهان) مهدی دادخواه (دانیال) و امیر حاتمی (یوهانا) نام دارند.

مروین توماس، مدیر عامل همبستگی جهانی مسیحیان در بیانیه ای اعلام کرد: “احکام صادره علیه این چهر عضو کلیسای ایران که در مراسم مذهبی خود و در عشای ربانی شرکت کرده بودند، به طور جدی آزادی عبادت را مورد تعدی قرار می دهد و آزادی عبادات دینی حق انسان و تعرض به آن غیر قابل قبول است”.

وی در بیانیه خود تاکید کرد:” ما از مقامات ایران می خواهیم که از مسئولیت های بین المللی خود، خصوصا از پیمان بین المللی حقوق مدنی شهروندان که حق عبادات هر مذهب و ایمان را تضمین میکند، شانه خالی نکنند”.

به گزارش العربیه به نقل از  ایندپندنت، این احکام خشن زمانی صادر می شود که دولت سخت گیریهای شدیدی را علیه آنچه که کلیساهای خانگی نامیده شروع کرده است.

براساس یک برآورد وزارت امورخارجه آمریکا حدود 370 هزار مسیحی در ایران زندگی می کنند.

مقاله قبلییک بنای بزرگ هخامنشی، از دوره کوروش کشف شد
مقاله بعدیبازیگر جوان سینمای ایران دچار گازگرفتگی شد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.