در یک نظرسنجی که با انتخاب منتقدان انجام شد فیلم «مد مکس» به عنوان بهترین فیلم دهه انتخاب شد و «جدایی» ساخته اصغر فرهادی نیز در میان ۱۰ فیلم برتر جای گرفت.

هر چه در سال ۲۰۱۹ جلوتر برویم شاهد انتشار لیست‌های متنوعی برای انتخاب بهترین‌های دهه دوم قرن بیست و یکم خواهیم بود. در این میان «ورلد آف ریل» با انتشار فهرستی از منتقدان برجسته سینما در این زمینه پیشگام شده و با رأی‌گیری از آن‌ها بهترین فیلم‌هایی را که از یکم ژانویه ۲۰۱۰ تاکنون اکران شده‌اند انتخاب کرده است.

در این نظرسنجی از ۲۵۰ منتقد، برنامه ساز و فیلمساز سوال شده تا فهرستی از ۵ فیلم منتخب خود را در این دوره ارائه کنند.

در نظرسنجی از منتقدان پل توماس اندرسون با داشتن ۲ فیلم در میان ۱۰ فیلم برتر دهه اخیر، جایگاه برجسته‌ای یافت.

این فهرست شامل هر فیلمی است که از ژانویه ۲۰۱۰ تا آوریل ۲۰۱۹ اکران شده است.

در رأس این فهرست «مد مکس: جاده خشم» ساخته جورج میلر جای دارد. در این فیلم تام هاردی و شارلیز ترون بازی کرده‌اند. فیلم محبوب «مد مکس» یا «مکس دیوانه» محصول یونیورسال از نادر محصولات پرفروش این کمپانی بود که در آکادمی اسکار هم موفق ظاهر شد و ۶ جایزه اسکار برد که شامل بهترین فیلم و بهترین کارگردانی هم می‌شد.

این دی وایر چندی پیش این فیلم را به عنوان بزرگ‌ترین فیلم اکشن قرن بیست و یکم انتخاب کرده بود.


به گزارش مهر به نقل از ایندی وایر، فهرست بهترین فیلم‌های دهه دوم قرن بیست و یکم چنین است:

۱. «مد مکس: جاده خشم» ساخته جورج میلر

۲. «درخت زندگی» ساخته ترنس مالیک

۳. «مهتاب» ساخته بری جنکینز

۴. «پسر بچگی» ساخته ریچارد لینک‌لیتر

۵. «شبکه اجتماعی» ساخته دیوید فینچر

۶. «استاد» ساخته پل توماس اندرسون

۷. «رُما» ساخته آلفونسو کوارون

۸. «رشته خیال» ساخته پل توماس اندرسون

۹. «جدایی» اصغر فرهادی

۱۰. «درون لوین دیویس» ساخته جوئل کوئن

۱۱. «برو بیرون» ساخته جوردن پیل

۱۲. «زیر پوست» ساخته جاناتان گلیزر

۱۲. «کارول» ساخته تاد هینس

۱۴. «مارگارت» ساخته کنت لونرگان

۱۵. «تونی اردمان» ساخته مارن آدی

۱۶. «عمو بون‌می» ساخته آپیچاتپونگ ویراستاکول

۱۷. «توئین پیکس: بازگشت» ساخته دیوید لینچ

۱۸. «او» ساخته اسپایک جونز

۱۹. «مرا به نامت صدا بزن» ساخته لوکا گوادانینو

۲۰. «عمل کشتن» ساخته جاشوا اوپنهایمر

۲۰. «سرآغاز» یا «تلقین» ساخته کریستوفر نولان

۲۰. «هولو موتورز» ساخته لئوس کاراکس

مقاله قبلیران هاوارد سریال می‌سازد
مقاله بعدیقیمت زولبیا و بامیه برای ماه رمضان تعیین شد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.