جایزه ادبی نوبل ۲۰۱۶ روز پنجشنبه ۱۳ اکتبر به باب دیلن، خواننده و ترانه‌سرای معروف آمریکایی اهدا شد. این اولین بار است که جایزه نوبل ادبیات به یک موزیسین و شاعر ترانه‌سرا تعلق می گیرد.

سارا دانیوس، دبیر آکادمی نوبل، هنگام اعلام این خبر گفت جایزه نوبل بدلیل «خلق شیوه‌های تازه بیان شاعرانه در چهارچوب سنت موسیقی آمریکایی» به باب دیلن تعلق گرفته است.

او در ادامه خواننده و ترانه سرای آمریکایی ۷۵ ساله را یکی از پیروان سنت ادبی یونان قدیم و شاعرانی چون صافو، و هومر دانست که آثار شعری متعددی برای همراهی با موسیقی خلق کرده اند.

قبل از اعلام نام باب دیلن بعنوان برنده نوبل ادبیات امسال، نام های آدونیس، شاعر سوری و “نگوگی واتیونگو” نویسنده کنیایی، بعنوان شانس های برتر نوبل ادبی امسال برجسته شده بود.

خبرگزاری فرانسه می گوید اهدای نوبل ادبیات به یک موزیسین برای منتقدینی که معمولا با نام های نویسندگان بزرگ در عرصه نوبل ادبیات عادت کرده اند کمی غافلگیر کننده خواهد بود.

علیرغم چنین اظهار نظرهایی، باب دیلن یکی از بزرگترین چهره های موسیقی مردمی آمریکایی به شمار می رود که معروفترین آهنگهای خود را با سبک فولک-راک ثبت کرده است و در دورهای مختلف کار پرنبوغ هنری خود ترانه سرا و خواننده «عصیانگر و غیرقابل پیشبینی» باقی مانده است.

باب دیلن که باراک اوباما، رئیس جمهوری آمریکا یک تن از علاقمندان جدی او محسوب می شود آلبوم های زیادی منتشر کرده است که از جمله سی‌وهفتمین آلبوم ضبط شده او در استودیو “Fallen Angels” نام دارد که در ماه مه گذشته به بازار آمد.

در این آلبوم باب دیلن، بخشی از ترانه های مردمی و شناخته شده آمریکایی را که قبلا توسط فرانک سیناترا به شهرت رسیده بود، بازخوانی کرده است.

مقاله قبلیآنتونیو گوترش، نخست وزیر پیشین پرتغال به دبیر کلی سازمان ملل برگزیده شد
مقاله بعدیکودک فروشی؛ پدیده ای که باید در نطفه خفه شود
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.