ماریون کوتیار بازیگر فرانسوی برنده جایزه اسکار یکی از ۶۵۰ چهره برجسته کشورش است که امسال به دریافت نشان لژیون دونور مفتخر ‌شد.

 در حالی که امسال ۶۵۰ نفر از چهره‌های فرهنگی، ادبی، سیاسی، ورزشی و جهانی به دریافت نشان لژیون دونور فرانسه را دریافت می کنند، ماریون کوتیار بازیگر سرشناس سینمای فرانسه و جهان نیز در این فهرست جای گرفته است.

این نشان روز پنجشنبه که روز ملی فرانسه است و به نام روز باستیل شناخته می‌شود به برندگان آن اهدا شد ولی این خبر در عین حال تحت تاثیر حمله تروریستی به ساحل نیس و مردم شرکت کننده در جشن روز ملی قرار گرفت.

کوتیار ۴۰ ساله نخستین زن بازیگر فرانسوی است که از سال ۱۹۶۰ موفق شد بالاترین جایزه سینمای آمریکا را برای بازی در نقش ادیت پیاف خواننده فقید فرانسوی دریافت کند. او با بازی در فیلم «زندگی چون گل سرخ» در سال ۲۰۰۷ اسکار را برد و سال پیش بار دیگر برای بازی در فیلم «دو روز، یک شب» نامزد دریافت اسکار شد.

او که کارش را با بازی در فیلم‌هایی چون «تاکسی»، «فوریا» و «چیزهای زیبا» شروع کرد و توانست نظر منتقدان را جلب کند، به جز اسکار، یک جایزه بفتا، یک جایزه سزار و یک جایزه گلدن گلوب برای بازی در نقش ادیت پیاف در فیلم «زندگی چون گل سرخ» در کارنامه دارد.

جایزه لژیون دونور در طول سال سه بار به برندگانش اهدا می‌شود که یکی از آنها روز باستیل است.

به گزارش مهر به نقل از گاردین، ریموند دپاردون عکاس، سباستیو سالگادو فتوژورنالیست برزیلی و سیلویا وایلد کهنه‌کار جنگ از جمله دریافت کنندگان این جایزه بودند.

مقاله قبلیشگفت‌انگيز‌ترين بيابان جهان در یونسکو ثبت شد
مقاله بعدیکودتا در ترکیه «حرام» اعلام شد!
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.