آکادمی اسکار در تلاش برای تقویت جایگاه این جوایز، گام‌هایی قابل توجه و احتمالا بحث‌برانگیز برداشته است که یکی از آنها افزودن جایزه فیلم منتخب مردم، به جوایز سالانه اسکار است.

 از جمله اقداماتی که در نشست اخیر هیات مدیره اسکار تصویب شد، تعیین زمان سه ساعته برای برگزاری مراسم اهدای جوایز اسکار، اهدای برخی جوایز در وقفه‌های تبلیغات تجاری و افزودن بخش فیلم منتخب مردم به جوایز سالانه اسکار است.

در عین حال جدول زمانی برای نود و دومین مراسم اسکار که سال ۲۰۲۰ برگزار می‌شود تغییر کرده و از ۲۴ فوریه به یکشنبه ۹ فوریه منتقل شده است. این زودترین زمان برگزاری مراسم اسکار در تاریخ خواهد بود.

این تغییرات که توسط هیات مدیره و در جلسه‌ای که سه‌شنبه شب برگزار شد مصوب شد، توسط ای‌میل از سوی جان بیلی رییس آکادمی برای اعضای آکادمی ارسال ‌شده است.

در میان همه مصوبات این نشست چشمگیرتر از همه تصمیم افزوده شدن جایزه فیلم منتخب مردم و اهدای برخی جوایز در زمان وقفه‌های تبلیغات بازرگانی است. قرار است در تدوین‌های بعدی در فیلم‌های مراسم، این جوایز به فیلم مراسم افزوده شود.

در حالی که هر سال اهدای ۲۴ جایزه به صورت مستقیم به نظر تماشاگران برنامه زنده می‌رسید، اکنون باید تصمیم گرفته شود که کدام جوایز در فواصل نشان دادن تبلیغات بازرگانی اهدا شوند. طبعا این جوایز در پخش مستقیم دیده نخواهند شد.

یک تصمیم چشمگیر دیگر هم ایجاد یک بخش جدید برای اهدای دستاورد فوق‌العاده در فیلم منتخب مردم است. پیشتر آکادمی در برابر افزودن دسته بندی‌ها مقاومت کرده بود اما سال ۲۰۰۹ با افزودن شمار بهترین فیلم‌ها از پنج فیلم به ۱۰ فیلم یک تغییر در معرفی تعداد فیلم‌های نامزد داشت.

البته آکادمی علوم و هنرهای سینمایی آمریکا رشته بهترین انیمیشن بلند را سال ۲۰۰۱ به جوایز اسکار افزوده بود.

در هر حال پخش تلویزیونی اسکار ۲۰۱۸ پایین‌ترین اسکار در رده‌بندی میزان تماشاگرانش بود.

پخش تلویزیونی این مراسم نزدیک به  چهار ساعت طول کشیده بود.

در نامه بیلی برای اعضا آمده است: متعهد می‌شویم که برنامه‌ای سرگرم‌کننده را در سه ساعت تولید کنیم و رضایت تماشاگران را در سراسر دنیا فراهم آوریم.

افزودن فیلم منتخب به این معنی است که «پلنگ سیاه» حتما باید نامزد سال آینده این بخش باشد. اما صرف افزودن فیلم‌های پرمخاطب می‌تواند به وجهه آکادمی آسیب برساند چرا که همه تلاش آکادمی این بود که کیفیت بیشتر از کمیت اهمیت داشته باشد.

به گزارش مهر به نقل از آسوشیتدپرس،در نامه بیلی برای اعضا همچنین آمده است: جزییات دیگری هم هست که به زودی به اطلاع همگان خواهد رسید.

مقاله قبلیسریال «هوملند» با فصل ۸ به پایان می‌رسد
مقاله بعدیتکلیف نرخ ارز پروازهای خارجی مشخص شد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.