بنیسیو دل تورو بازیگر سینما از فستیوال سن سباستین جایزه دونوسیتا را دریافت کرد.

بنسیو دل تورو بازیگر مشهور پیش از اکران جدیدترین اثر سینمایی‌اش با عنوان «اسکوبار: بهشت گمشده» جایزه دونوسیتا را در جشنواره سن سباستین دریافت کرد.

این بازیگر برنده جایزه اسکار که زاده پورتوریکو است، جایزه فستیوال سن سباستیان را دیروز جمعه برای یک عمر تلاش دریافت کرد.

وی در هنگام دریافت این جایزه گفت: می خواهم این جایزه را به بخشی از سرزمینی که از آنجا می‌آیم اهدا کنم، جایی که در آنجا زاده شدم، جایی که یاد گرفتم سنگ پرت کنم و برای اولین بار به من سنگ پرت شد. جایی که یاد گرفتم به استقبال خطر بروم و یاد گرفتم که کارها را فقط برای انجام دادنشان انجام ندهم.

خورخه پروگوریا کاگردان-بازیگر کوبایی با اهدای این جایزه به دل تورو از وی به عنوان یک حرفه ای شورشی (در بازیگری) یاد کرد.

پس از اهدای جایزه، جدیدترین فیلم دل‌تورو با عنوان «اسکوبار: بهشت گمشده» که ساخت کمپانی‌های چپتر تو و راکس‌بری است به نمایش درآمد تا پایان‌دهنده بخش انتخابی این فستیوال با عنوان بخش مرواریدها باشد.

او پیش از این نیز در یک کنفرانس مطبوعاتی شرکت کرده بود و در سخنانش به بازیگرانی که پیش از وی درخشیده بودند ادای احترام کرد. او از استیون سودربرگ برای ساخت فیلم «چه» نیز تشکر کرد و آن را فیلمی غیرهالیوودی نامید.

وی تاکید کرد که یک بازیگر باید حافظه کوتاه مدتی داشته باشد زیرا مدام بازگشت‌های به گذشته به وجود می‌آیند و نمی‌توان دستخوش آنها شد.

فیلم «اسکوبار» که توسط آندرآ دی استفانو نوشته شده است، داستان جوان موج‌سواری به نام نیک را تعریف می‌کند که هنگام بازدیدش از برادرش با دختری زیبا آشنا می‌شود و فکر می‌کند با علاقه‌اش به او وارد بهشت شده است، البته تا وقتی که عموی او یعنی پابلو اسکوبار را ملاقات می‌کند.

دل‌تورو برای نقش‌آفرینی در فیلم «قاچاق» استیون سودربرگ برنده جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد و برای حضورش در فیلم «21 گرم» الخاندرو گونزالس ایناریتو نامزد دریافت اسکار شده است. دل‌تورو در فیلم بیوگرافیکی چه‌گوارا با عنوان «چه» با سودربرگ همکاری کرد و این بار موفق به دریافت جایزه بهترین بازیگر در مراسم اختتامیه نخل طلای کن شد و سال بعد نیز در جوایز گویای مادرید همین جایزه را از آن خود کرد.

به گزارش مهر به نقل از د رپ، جشنواره سن سباستین که از تاریخ نوزدهم شروع شده، امروز بیست و هفتم سپتامبر به کار خود خاتمه می‌دهد.

مقاله قبلیاتوبوس 657 با همراهی رابرت دنیرو راهی می‌شود
مقاله بعدینامه ۱۸ برنده نوبل فیزیک به خامنه‌ای: امید کوکبی را آزاد کنید
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.