شاپرک شجری‌زاده، فعال حقوق زنان و یکی از “دختران خیابان انقلاب”، امروز در حاشیه اجلاس سالانه ژنو، جایزه بین‌المللی مدافعان حقوق زنان را دریافت کرد. او از دولت ها و سیاستمداران خواست از اعتراضات مردم ایران حمایت کنند.

شاپرک شجری‌زاده، فعال حقوق زنان، امروز در نشست جانبی دوازدهمین اجلاس سالیانه ژنو با موضوع حقوق بشر و دموکراسی، جایزه بین‌المللی مدافعان حقوق زنان را دریافت کرد. وب‌سایت این نشست، خانم شجری‌زاده را “یک فعال ایرانی و زندانی سابق سیاسی” معرفی کرده است.

نشست جانبی اجلاس ژنو، هر سال دو جایزه معتبر را با عنوان‌های “جایزه شجاعت” و “جایزه حقوق زنان” به افرادی اهدا می‌کند که در عرصه‌های “حقوق بشر” و حقوق زنان” مبارزه کرده و برای ترویج ارزش‌های حقوق بشری تلاش می‌کنند.

شاپرک شجری‌زاده امروز ۲۹ بهمن (۱۸ فوریه) به هنگام دریافت جایزه حقوق زنان، در سخنانی که بخشی از آن در توئیتر رسمی این نشست منتشر شده، گفت که به عنوان یک زن ایرانی “در هر جنبه‌ای از زندگی خود در معرض خشونت و نابرابری” قرار داشته است.

او برافراشتن پارچه‌ای سفید به نشانه صلح در خیابان را علت و “جرم” دستگیری خود دانست و با اشاره به ضرب‌و‌شتم قرار گرفتن، انتقال به “سلول انفرادی” را وحشتناک‌ترین تجربه خود نامید.

او خطاب به حاضران در این نشست گفت: «امروز می‌خواهم این حقیقت را با شما در میان بگذارم که در دادگاه‌های جمهوری اسلامی، خبری از عدالت نیست و قانونی وجود ندارد.»

خانم شجری‌زاده همچنین از “مرگ و نیستی” در زندان‌های جمهوری اسلامی سخن گفت.

او با اشاره به اعتراضات سراسری آبان ماه در ایران تصریح کرد که “هزاران” نفر از مردم به “اتهام‌های واهی” بازداشت و روانه زندان شده‌اند.

شجری‌زاده یکی از دختران موسوم به “دختران خیابان انقلاب” است که بعد از اعتراض و مخالفت با حجاب اجباری و به اتهام برداشتن روسری، اسفند ماه ۹۶ بازداشت شد و به گفته وکیل‌اش، در بازداشتگاه وزرا مورد ضرب و شتم قرار گرفت.

انتقاد از فدریکو موگرینی

این فعال حقوق زنان در بخش دیگری از سخنان خود، به سفر سه سال پیش فدریکو موگرینی، مسئول وقت سیاست خارجی اتحادیه اروپا، به ایران اشاره کرد و گفت که خانم موگرینی در مدت حضور در ایران، هم حجاب اجباری را رعایت کرد و هم با تعدادی از مخالفان سرسخت و ناقضان حقوق بشر، عکس “سلفی” گرفت. به گفته شجری‌زاده، این رفتار خانم موگرینی “قابل قبول نیست”.

اشاره شاپرک شجری‌زاده به عکس سلفی، به زمان حضور مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا در مجلس ایران و دیدار با نمایندگان است. این حرکت نمایندگان مجلس جمهوری اسلامی با واکنش‌هایی انتقادی همراه بود.

“جلوگیری از قدرت‌گیری زورگویان و زورگویی‌ها”، بخش دیگری از سخنان شجری‌زاده بود. او از ملت‌ها و سیاستمداران خواست تا “در کنار و همراه مدافعان حقوق بشر در ایران و نیز ملت ایران” باشند و با دقت، موارد “نقض حقوق بشر” را بررسی کنند و “رژیم ایران” را به چالش بکشند.

به گزارش دویچه وله؛ جایزه بخش “حقوق زنان” این نشست در سال ۲۰۱۵ به مسیح علینژاد اهدا شد.

مقاله قبلیتغییر استراتژی اسرائیل در مورد جمهوری اسلامی از “تدافعی به تهاجمی”
مقاله بعدیعفو بین‌الملل: جمهوری اسلامی در سال ۲۰۱۹ آزادی بیان و تجمع شدیدا سرکوب کرد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.