درام مکزیکی “هلی” اثر آمات اسکالانته برنده جایزه “اری.اوسرام” برای بهترین فیلم در جشنواره فیلم بین المللی مونیخ شد.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از ورایتی، در این مراسم که عصر روز یکشنبه در مرکز فستیوال گشتیگ برگزار شد، 16 فیلم ساخته کارگردانان مطرح بین المللی در قسمت سینه مسترز فستیوال فیلم مونیخ برای دریافت جایزه “اری.اوسرام” رقابت کردند.

کوستا گاوراس با “پایتخت”، پائولو سورنتینو با “زیبای بزرگ”، الخاندرو هودوروسکی با “ل دانزا دلا ریالیداد”، اصغر فرهادی با “گذشته”، مایکل وینترباتوم با “هر روز”، نیکولاس ویندینگ رفن با “فقط خدا می بخشد”، بریلانته مندوزا با “رحم” و عبدالطیف کشیش با “آبی گرم ترین رنگ است(زندگی آدل)” برنده جشنواره کن از جمله این کارگردان‌ها بودند.

“هلی” سومین فیلم اسکالانته است. این کارگردان مکزیکی که مادرش آمریکایی است، گفت: فیلم من تاثیری که جامعه آمریکا بر روی فرهنگ مکزیک می‌گذارد مورد بررسی قرار می‌دهد. داستان فیلم “هلی” در شهری اتفاق می افتد که بسیار شبیه شهر خانگی خودم گواناهواتو است که پنج ساعت با مکزیک فاصله دارد. جنرال موتورز آنجا کارخانه‌ای ساخت که اکوسیستم، زمین‌ها، اتمسفر شهر و همه چیز را تغییر داد.

هیات داوران امسال مونیخ توسط بازیگر آلمانی ماریا شریدر، روزنامه نگار نیویورکی پگی سیگال و سردبیر اجرایی ورایتی استیون گیدوس رهبری شد.

مقاله قبلیشهلا فرجاد فعال مدنی درگذشت
مقاله بعدیبا اقتباس از ژاپنی‌ها جیمز کامرون سال 2017 انیمیشن می‌سازد..
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.