جان گیلرمن، کارگردان بریتانیایی فیلم هایی چون «آسمانخراش جهنمی» و «مرگ در نیل» در ۸۹ سالگی درگذشت.

 فیلم «آسمانخراش جهنمی» (Towering inferno) محصول ۱۹۷۴ با بازی پل نیومن، استیو مک کویین، ویلیام هولدن و فی داناوی برنده سه جایزه اسکار شده بود.

گیلرمن همچنین نسخه ای از فیلم «کینگ کنگ» را در سال ۱۹۷۶ ساخت که جف بریجز و جسیکا لانگ در آن بازی می‌کردند.

نیک ردمن، دوست آقای گیلرمن تایید کرده است که او روز یکشنبه در خانه‌اش در لس آنجلس درگذشته است.

جان گیلرمن در لندن از پدر و مادری فرانسوی به دنیا آمد و پیش از پیوستن به نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا به دانشگاه کمبریج رفت.

او کارگردانی را در فرانسه و با ساخت فیلم های مستند آغاز کرد و در سال ۱۹۵۰ برای آموختن شیوه های فیلمسازی به هالیوود رفت.

«آسمانخراش جهنمی» که همچنان اثری کلاسیک در ژانر اکشن- درام- فاجعه محسوب می شود، درباره آتش سوزی در طبقه ۱۳۵ ام یک آسمانخراش است که در آن دو تن از بزرگ ترین ستاره های سینمایی آن زمان یعنی پل نیومن و استیو مک کویین بازی می کردند.

گیلرمن در سال ۱۹۷۸ اقتباسی از رمان «مرگ در نیل» نوشته آگاتا کریستی را کارگردانی کرد. او در سال ۱۹۸۰ جایزه فیلم بریتانیایی ایوینینگ استاندارد را برای همین فیلم دریافت کرد.

به گزارش بی بی سی، آخرین فیلم جان گیلرمن دنباله فیلم کینگ کنگ با عنوان «کینگ کنگ زندگی می کند» بود که آن را در سال ۱۹۸۶ ساخت.

مقاله قبلیانتقال پیکر ۱۰۴تن از جان باختگان فاجعه منا به کشور امشب
مقاله بعدیدادگاه بابک زنجانی «علنی» برگزار می شود
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.