جان کری در گفتگو با شبکه خبری بی بی سی گفت که اختلافات میان قدرتهای جهانی و ایران برسر برنامه اتمی این کشور در حدی نیست که مانع رسیدن به توافق شود.

کری روز سه شنبه 12 نوامبر گفت در کنفرانس ژنو2 دو طرف “چیزی نمانده بود” که به توافق برسند.

اما او گفت جهان باید مطمئن شود که ایران به دنبال برنامه تسلیحات اتمی نیست.

سه روز گفتگوهای فشرده، شنبه گذشته بدون توافق به پایان رسید، اما دیپلماتها بار دیگر روز 20 نوامبر با یکدیگر ملاقات خواهند کرد.

کری گفت: “آنها باید متوجه شوند استانداردهایی وجود دارد که در قالب آن آنها میتوانند کارهایی را انجام دهند- مشروط بر آنکه آنها آن استانداردها را رعایت کنند.”

او گفت: ” ما روز شنبه پیشنهادی را در مقابل ایرانیان قرار دادیم…اما آنها احساس کردند که باید بازگردند.”

به گزارش بی بی سی، دیپلماتهای آمریکایی گفته اند که اصرار ایران در برسمیت شناخته شدن “حق” غنی سازی اورانیوم این کشور مانع اصلی در مذاکرات ژنو2 بوده است.

مقاله قبلیبعد از ده سال بن بست، نقطه …. سرخط!
مقاله بعدیتوافق با ایران باید منافع کشورهای خلیج فارس را تضمین کند
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.