جان کری خواستار آزادی امیر حکمتی شد که به گفتۀ وزیر امور خارجۀ آمریکا بر اساس “اتهام بی اساسی جاسوسی”، چهار سال است که در جمهوری اسلامی ایران زندانی شده است.

وزیر امور خارجۀ آمریکا گفته است که از حکومت ایران می خواهد که امیر حکمتی را به دلایل بشردوستانه آزاد کند. او اضافه کرده است که خانوادۀ این سرباز پیشین آمریکایی ایرانی تبار شهامت قابل ستایشی در قبال حبس غیرعادلانۀ امیرحکمتی از خود نشان داده است.

وزیر امور خارجۀ آمریکا به همین مناسبت خواستار آزادی یک آمریکایی ایرانی تبار دیگر به نام سعید عابدینی شده که به دلیل تشکیل جلسات مطالعۀ انجیل در ایران در سال ۲۰۱۲ دستگیر و به هشت سال زندان محکوم شد. جان کری همچنین خواستار آزادی جیسون رضاییان، گزارشگر آمریکایی-ایرانی “واشنگتن پست” در تهران نیز شده، که از یک سال پیش به اتهام جاسوسی در ایران در زندان به سر می برد.

وزیر امور خارجۀ آمریکا از حکومت ایران خواسته است که در بازیابی یک شهروند آمریکایی، به نام رابرت لوینسون، که در سال ۲۰۰۷ در جزیرۀ کیش در ایران ناپدید شده با دولت آمریکا همکاری کند.
به گزارش خبرکزاری فرانسه؛ در روزهای گذشته مرضیه افخم، سخنگوی وزارت امور خارجۀ ایران، خواستار آزادی نوزده ایرانی شد که به دلیل نقض تحریم های بین المللی علیه جمهوری اسلامی در زندان های آمریکا به سر می برند. در این حال، معاون وزیر امور خارجۀ ایران در امور ایرانیان خارج از کشور هر گونه مبادلۀ زندانی میان ایران و آمریکا را منتفی اعلام کرد.

مقاله قبلیکشته شدن جنیدحسین “مغز الکترونیک” اسلامگرایان داعش در رقه
مقاله بعدیشمار سناتورهای موافق توافق هسته‌ای به ۳۰ رسید
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.