کمیسیون بهداشت و درمان مجلس شورای اسلامی روز شنبه ۱۲ مهر نسبت به تأخیر بانک مرکزی در تخصیص ارز لازم برای واردات دارو و واکسن هشدار داد و آن را مقدمه «فجایع انسانی» خواند. مقامات دولتی پیش‌تر نیز از تأثیر منفی فعال شدن مکانیسم ماشه بر فرآیند تأمین دارو سخن گفته بودند.

مکانیسم ماشه چه تأثیری دارد؟
مکانیسم ماشه (Snapback) سازوکاری مندرج در قطع‌نامه ۲۲۳۱ شورای امنیت سازمان ملل است که اجازه می‌دهد یکی از پنج عضو دائم، در صورت ادعای نقض تعهداتِ برجامی، کلیه تحریم‌های پیشین را علیه جمهوری اسلامی بازگرداند. ایالات متحده مدعی است این ابزار را فعال کرده، اما اکثر اعضای برجام و ناظران بین‌المللی مثل اتحادیه اروپا آن را فاقد وجاهت حقوقی می‌دانند. هر بار که این تهدید جدی می‌شود، تعاملات بانکی با ایران پیچیده و انتقال ارز برای واردات دارو، تجهیزات پزشکی و واکسن با اختلال مواجه می‌گردد.

پیامد برای صنعت داروسازی
ششم مهرماه، مهدی پیرصالحی، رئیس سازمان غذا و دارو، تصریح کرد:
«مکانیسم ماشه حتماً بر روند تأمین دارو و صنعت داروسازی تأثیر خواهد داشت. شرکت‌های وارداتی تحت تأثیر تحریم‌ها نمی‌توانند ارز را منتقل کنند و نمی‌توان انتظار داشت در شرایط تحریم داروهای خاص به‌طور کامل تأمین شود.»

انتقاد کمیسیون بهداشت از بانک مرکزی
سلمان اسحاقی، سخنگوی کمیسیون بهداشت و درمان مجلس، در واکنش به این اظهارات گفت:
«بانک مرکزی در تأمین ارز دارو تعلل می‌کند؛ گویا این ارز هم مانند تخصیص ارز به موبایل یا ماشین است. این عدم درک درست از اولویت‌های سلامت کشور می‌تواند به فجایع انسانی منجر شود.»
او از بانک مرکزی خواست شفاف اعلام کند طی ماه‌های اخیر چه میزان ارز برای مواردی چون غذای سگ و گربه اختصاص یافته و چرا اولویت تأمین واکسن و دارو نادیده گرفته شده است.

پیامدهای بی‌توجهی
در شرایطی که منابع ارزی کشور محدود و تقاضای بیماران به داروهای خاص و واکسن‌ها افزایش یافته، تأخیر یا اولویت‌بندی نامناسب در تخصیص ارز می‌تواند جان انسان‌ها را به خطر بیندازد. این وضع نه‌تنها سلامت عمومی را زیر سؤال می‌برد، بلکه اعتماد جامعه پزشکی و بیماران را نیز متزلزل می‌کند. فقدان شفافیت در رویه‌های بانک مرکزی و نبود استراتژی مشخص برای مدیریت بحران دارویی، زنگ هشداری است که باید هرچه سریع‌تر به آن پاسخ داده شود.

منابع
–گزارش جلسه کمیسیون بهداشت و درمان مجلس شورای اسلامی (۱۲ مهر)
–سخنان مهدی پیرصالحی، رئیس سازمان غذا و دارو (۶ مهر)
–مصاحبه رسمی سلمان اسحاقی، سخنگوی کمیسیون بهداشت و درمان

مقاله قبلیشورای گذار آلترناتیو یا سراب رسانه‌ای نقدی ملی بر یک تشکل پوشالی
مقاله بعدیمجلس شورای اسلامی با کلیات طرح حذف چهار صفر از پول ملی موافقت کرد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.