جانی دپ بازیگر مشهور سینما با اعلام این که به نظرش بازیگری کاری غیرعقلانی است، گفت خیلی از رها کردن شغلش در سینما فاصله ندارد.

به گزارش  مهر به نقل از مترو، این بازیگر مشهور که اخیرا 50 ساله شده است، در اظهارنظر عجیبی می‌گوید که خیلی از رها کردن صنعت سینما فاصله ندارد.

وی که به تازگی با فیلم “یکه سوار تنها” راهی پرده‌های سینما شد، در گفتگویی با رادیو بی.بی.سی که قرار است فردا دوشنبه پخش شود گفته است وقتی به تعداد جملاتی که مجبورید در طول یک سال حفظ کنید و آنها را به زبان بیاورید فکر کنید، می بینید خیلی بیشتر از جملات خودتان است که از دهانتان بیرون می‌آید. او می‌گوید به همین دلیل بازیگری انتخابی احمقانه برای زندگی یک انسان است.

با این حال او گفته است آیا این به معنی این است که همه کارهایم را رها می‌کنم؟ نه من چنین چیزی نمی گویم اما می گویم فکر می‌کنم خیلی با رسیدن به این مرحله از تصمیم گیری درباره زندگی‌ام فاصله ندارم.

همچنین دیروز اعلام شد جانی دپ که قرار است در “سیندرلا 2″، “دزدان کاراییب 5” و “در جنگل” جلوی دوربین برود، می‌تواند انتخاب مناسبی برای بازی در نقش فردی مرکوری خواننده فقید نیز باشد. تا پیش از این ساشا بارون کوهن برای این نقش در نظر گرفته شده بود.

جدیدترین فیلم جانی دپ یعنی “یکه سوار تنها” با انتقاد منتقدان روبه رو شد و نتوانست استقبال همیشگی را به دست آورد.

مقاله قبلیوودی آلن پس از 4 دهه به صحنه تئاتر باز می‌گردد..
مقاله بعدیقفل شدن تومورهای سرطانی با کلیدی که دانشمند ایرانی کشف کرد..
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.