جانی دپ با شرکت در مراسم چهره پردازان و آرایشگران مو، جایزه ویژه این مراسم را دریافت کرد. جاین دپ که در سال 2013 با فیلم «تکاور تنها» بر پرده سینماها ظاهر شده بود، به شوخی گفت: این افتخار بزرگی است، اما وقتی خودم را روی صفحه بزرگ می بینم می فهمم چقدر مضحک شده ام.

در مراسم  یازدهمین مراسم اهدای جوایز بهترین چهره پردازی و آرایش مو بود که برای تقدیر از بزرگترین دستاوردهای این زمینه در فیلم های سال 2013 در سینما و تلویزیون برگزار شد.

در این مراسم از جانی دپ به عنوان بازیگری نام برده شد که تصویرهای متفاوتی در فیلمهایش خلق کرده؛ از کاپیتان جک گنجیشکه فیلم «دزدان دریایی کاراییب» گرفته تا تونتو در فیلم «تکاور تنها». دپ این جایزه را از جوئل هارلو که چندبار چهره پرداز وی بود، دریافت کرد. وی در هنگام دریافت جایزه اش گفت: با دیدن خودم می پرسم برای چی هنوز به من کار می دهند؟

در این سخنرانی کوتاه جانی دپ از زمانی یاد کرد که فقط یک گیتاریست بود و برای نیاز به پول گیتار می زد و رویای موسیقی در سر داشت و سرانجام توانست نقشی در فیلم «کابوس در خیابان الم» ساخته وس کراون به دست بیاورد. وی گفت در چرخه این فیلم بود که فهمیدم به هنر چهره پردازی علاقه دارم.

وی گفت گریم من در این فیلم باعث شد بفهمم چقدر برای این کار آماده هستم و می توانم هر بار فرد دیگری بشوم.

دپ اولین بار در دهه 1990 با ایفای نقش یک دانشمند دیوانه در فیلم «ادوارد دست قیچی» و آخرین بار با ایفای نقش کلاهدوز در سال 2012 در فیلم «آلیس در سرزمین عجایب» در قالب چنین شخصیت هایی فرو رفت، به عنوان اولین هنرمندی که این جایزه جدید را می گیرد، معرفی شد.

مجری این مراسم که در استودیوی پارامونت برگزار شد تام آرنولد کمدین بود.

دیک اسمیت که در سال 2012 جایزه افتخاری آکادمی اسکار را گرفت و یک اسکار نیز برای فیلم «آمادئوس» در کارنامه دارد، جایزه یک عمر دستاورد هنری در زمینه چهره پردازی این مراسم را دریافت کرد. او قادر به شرکت در این مراسم نبود و به همین دلیل ریک بیکر به نیابت از او این جایزه را دریافت کرد.

گیل ریان نیز که برای «چطور گرینچ کریسمس را دزدید» برنده اسکار شده است، جایزه یک عمر دستاورد هنری در زمینه آرایش مو را دریافت کرد.

چهره پردازان فیلم های «خریداران کلوپ دالاس» و «کلاهبرداری آمریکایی» نیز در این مراسم جوایزی دریافت کردند.

در بخش تلویزیونی نیز چهره پردازان «برکینگ بد» و «واکینگ دد» جایزه بردند. چهره پردازان مینی سریال «پشت شمعدان» هم دو جایزه این بخش را دریافت کردند.

مقاله قبلیمعامله پایاپای روسیه با آخوندها از سر گرفته می شود!
مقاله بعدیهسته سیاه‌چاله‌ها در نظریه‌ای تازه
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.