عبد الله حاج صادقی جانشین نمایندگی علی خامنه ای رهبر جمهوری اسلامی در سپاه پاسداران میگوید که شعار ”مرگ بر آمریکا” شعار قرآن است.

نزدیک به نهادهای امنیتی ایران، حاج صادقی پنجشنبه در همایش سالانه مداحان پاسدار گفته است: ”سیاسی باشید، اما سیاست‌زده عمل نکنید. برادری جمله‌ای گفت، دیدیم که چقدر دامن زدند. اصل مداحی را در روزنامه‌هایشان زیر سوال بردند. بنابراین طوری برخورد کنید که بهانه به دستشان ندهید.”

جانشین نمایندگی خامنه ای در سپاه پاسداران جمهوری اسلامی در بخش دیگری از سخنانش با تاکید بر اینکه دشمن با مذاکره میخواهد بعد جهانی انقلاب را بشکند، افزود: ”آنها می‌خواهند بگویند ما از اصول و آرمان‌های انقلاب دست برداشتیم در حالی که همچنان شعار مرگ بر آمریکا را می‌گوییم. قرآن شعار مرگ بر آمریکا را گفته است.”

حاج‌صادقی ادامه داده است: ”دشمن میخواهد اینگونه القاء کند که ایران از شعار مرگ بر آمریکا پشیمان شده است. پس لیبی، مصر، بحرین و یمن شما چه می‌گویید؟”

در جریان حضور هیئت ایرانی به ریاست حسن روحانی رئیس جمهوری ایران در نیویورک برای شرکت در شصت و هشتمین مجمع عمومی سازمان ملل متحد، گفت‌و‌گوهای دو جانبه‌ای میان مقام‌های آمریکایی و ایرانی صورت گرفت.

هنگام حرکت روحانی به سمت فرودگاه نیویورک برای بازگشت به ایران، باراک اوباما رئیس جمهوری آمریکا طی تماسی تلفنی با او گفت‌و‌گو کرد. این اولین گفت‌و‌گوی روسای جمهوری دو کشور پس از ۳۴ سال قطع رابطه است.

به گزارش  تسنیم؛ محمد جواد ظریف وزیر امور خارجه ایران هم در جلسه وزرای امور خارجه گروه ۱+۵ در نیویورک که برای بحث بر سر پرونده هسته‌ای ایران برگزار شده بود، شرکت کرد؛ جلسه‌ای که جان کری وزیر امور خارجه آمریکا هم در آن حضور داشت. پس از این جلسه، ظریف و کری گفت‌و‌گوی دو جانبه کوتاهی داشتند.

مقاله قبلیاین تفنگ زیر آبی دقیقه‌ای 800 گلوله شلیک می‌کند
مقاله بعدیخامنه ای: جمعیت ایران باید ۱۵۰ میلیون نفر شود
پوریا نژادویسی
پوریا نژاد نژادویسی: مردی که با تصاویرش، زشتیِ نظام را عریان کرد پوریا نژاد نژادویسی از دل دستگاه رسانه‌ایِ رسمی برخاست — اما آثارش نه بزکِ قدرت، که آینه‌ای خُردکننده از تناقض‌ها و جنایت‌های سیستم بوده‌اند. او، به‌جای پوشاندن، با دقتی تلخ و بی‌پرده، نقاط ضعفِ ساختار را نمایان ساخت؛ همان نقاطی که نظام می‌کوشد پشتِ روایت‌های رسمی و نمایش‌های ساختگی پنهانشان کند. - در قاب برنامه‌هایی چون "دختران فراری پارک ملت"، او نه فقط آسیب‌ها را نشان داد، بلکه علت‌ها را — فقر، سرکوب اجتماعی، تهمت و تحقیر زنان — جلو چشم گذاشت. تصویری که او ثبت کرد، دیگر قابل تبدیل به شعارهای پوشالی نبود: نوجوانان و زنانِ رهاشده، سند زنده ناکارآمدی و خشونت‌زای نظم حکومتی بودند. - فیلم آموزشیِ انتخاباتی که او ساخت، بدل به استندآپ تراژیکِ یک انتخابات نمایشی شد. آموزشی برای مشارکت در نمایشی که نتایجش پیش‌ساخته است؛ خودِ وجودِ چنین آموزشی، اعترافی به پوچیِ مشروعیتِ ادعاشده بود. - پوششِ بحران‌ها — از زلزله بم تا سفرهای خامنه‌ای — ثبتِ ژست‌های نمایشی و فاصله‌گیریِ حکمرانی از مردم را به نمایش گذاشت. صحنه‌ها نشان دادند که اولویت دستگاه، مرمت تصویرِ قدرت است نه نجات جان و کرامتِ مردم. پوریا با همان ابزار و مکانیزم‌های پروپاگاندا، تصویری ساخت که نظام از بیانش وحشت دارد — نه به‌خاطرِ تمجید یا دفاع، بلکه چون این تصاویر حقیقتِ زشتِ نظم را بدون مهیا کردنِ پرده‌های فریبنده نشان می‌دهند. او ناخواسته یا آگاهانه، به راویِ سندِ سقوطِ اخلاقی و سیاسیِ یک ساختار تبدیل شد؛ کسی که با هنر و ثبت واقعیت، چهرهٔ منحوسِ نظام را برای تماشاگرانش عریان کرد.