بنابه گزارشات رسیده در پی بارندگی شدید که روز یکشنبه در زاهدان روی داد زندان مرکزی زاهدان در معرض سیل قرار گرفت.

روز یکشنبه ۲۰ مرداد ماه بارندگی شدید در شهر زاهدان، منجر به جاری شدن سیل در زندان مرکزی زاهدان گردید. آب سلولهای زندانیان ، راهروها ، سرویسهای بهداشتی و حیاط هواخوری زندانیان را فرا گرفت.

جاری شدن سیل در زندان زاهدان منجر به قطع برق،آب آشامیدنی و از بین رفتن زیراندازهای سلولها، پتوها و سایر وسایل زندانیان گردید.

از طرفی دیگر فاضلاب های زندان طغیان کرد و آب آلوده تمام سطح زندان را فرا گرفته و خطر شیوع بیماریهای واگیررا با توجه به قطعی آب افزایش داده است.

به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان از فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران؛ زندانیان سیاسی و عادی تمامی روز یکشنبه و شب آن و روز دوشنبه مشغول خالی کردن آب سیل از سلولها ، راهروها و سرویسها بودند. جاری شدن سیل در سلولها باعث گردید که زندانیان قادر به استراحت در طی شبانه روز گذشته نباشند.

سیل تقریبا تمامی بندهای زندان مرکزی زاهدان بویژه بندهای ۲، ۳، ۴ و ۵ را فرا گرفته است .

زندانبانان ولی فقیه علیرغم اینکه سیل تمامی بندها را فراگرفته بود و تمامی امکانات در دست آنها بود هیچ اقدامی برای پیشگیری از سیل انجام ندادند و غلامی رئیس اطلاعات زندان و از شکنجه گران و جنایتکاران علیه بشریت و خسروی رئیس زندان فقط ناظر درد و رنج زندانیان بودند ولی هیچ اقدامی انجام ندادند.

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران،عدم بکارگیری اقدامات پیشگیرانه به منظور جلوگیری از ورود آب به بندهای زندان و تخریب وسایل زندانیان بی دفاع را محکوم می کند .

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران

۲۲ مرداد ۱۳۹۲ برابر با ۱۳ اوت ۲۰۱۳

مقاله قبلیپرویز پرستویی: پخش تصاویر مجلس مایه آبروریزی است..
مقاله بعدیانتخاباتی که گذشت وآینده ای که پیش روست
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.