انجمن فیلمبرداران آمریکا(ASC) مهم ترین جایزه شان را به فیلم «جاذبه» ساخته کوآرون دادند.

 امانوئل چیوو لوبزکی برای فیلمبرداری «جاذبه» جایزه بیست و هشتمین انجمن فیلمبرداران سینمای آمریکا را با دریافت جایزه دستاورد فوق العاده دریافت کرد.

این فیلم موفق شد دیگر رقبای خود را در این زمینه که شامل شان بابیت برای «12 سال یک برده»، بری آکروید برای «کاپیتان فیلیپس»، فیلیپه له سورد برای «استاد بزرگ»، برونو دلبونل برای «درون لوین دیویس»، فدون پاپامیشل برای «نبراسکا » و راجر دیکنز برای «زندانیان» می‌شد، پشت سر بگذارد و این جایزه را دریافت کند.

این سومین جایزه برای لوبزکی است که پیش از این همین جایزه را برای «بچه های مردان» و «درخت زندگی» برده بود. این جایزه در تاریخ بیست و هشت ساله‌اش، تنها به یک فیلمبردار دیگر یعنی کنراد هال فقید چهار بار تعلق گرفته است.

لوبزکی امسال برای ششمین بار نامزد دریافت جایزه اسکار شده است.

به گزارش مهر به نقل از ورایتی،در این مراسم جایزه بهترین فیلمبرداری برای مجموعه تلویزیونی یک ساعته به جاناتان فریمن برای «بازی تاج و تخت‌ها» رسید و جرمی بنینگ برای فیلمبرداری مینی سریال «کشتن لینکلن» این جایزه را دریافت کرد.

فیلم «آیدا» نیز جایزه اسپاتلایت را برای لوکاس سال و ریزارد لنچفسکی به ارمغان آورد.

مقاله قبلیتصاویر بیشتر از مهتاب ساوجی، دختر مقتول 29 ساله دانشجو در ایتالیا
مقاله بعدیانجمن نویسندگان سینمایی برترین‌های سال آمریکا را انتخاب کرد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.