پس از حملات اخیر آمریکا به مواضع شبه‌نظامیان وابسته به جمهوری اسلامی در منطقه «المیادین» و «البوکمال» در شرق سوریه، این نیروها مواضع و آرایش نظامی خود را تغییر دادند.

سازمان دیدبان حقوق بشر سوریه، دوشنبه 14 تیر، گزارش داد که شبه‌نظامیان حشد الشعبی عراق و نیروهای سپاه پاسداران جمهوری اسلامی، صبح روز دوشنبه تعداد زیادی از موشک‌های جمهوری اسلامی انبارشده در قلعه تاریخی «الرحبه» واقع در منطقه المیادین از توابع شهر «دیر الزور» را جابجا کردند.

این سازمان افزود که نیروهای وابسته به جمهوری اسلامی موشک‌های مذکور را با حفاظت شدید توسط کامیون‌های نظامی به منطقه «تل البطین» و «حاوی المیادین» منتقل کردند. در ماه مه گذشته شبه‌نظامیان وابسته به جمهوری اسلامی در دو منطقه اخیر سکوهای پرتاب موشک ایجاد کرده بودند.

العربیه نوشت؛ این دو منطقه مشرف به منطقه شرق رودخانه فرات و میدان نفتی «العمر» بوده که در اختیار نیروهای «سوریه دموکراتیک» است.

نیروهای وابسته به جمهوری اسلامی همچنین 9 سکوی پرتاب موشک در چند «اسطبل» در منطقه «حاوی المیادین» نصب کردند.

مقاله قبلیسخنگوی کاخ سفید: جمهوری اسلامی باید به تعهداتش نسبت به آژانس بین المللی انرژی اتمی پایبند بماند
مقاله بعدیحمله با راکت‌های کاتیوشا به پایگاه «عین الاسد» در عراق
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.