خانه اخبار ثریا حکمت کما رفت

ثریا حکمت کما رفت

0
593

ثریا حکمت بازیگر سینما، تئاتر و تلویزیون به کما رفت.

 این بازیگر که در اوایل سال جدید به دلیل مسمویت دارویی به بیمارستان منتقل شده بود با بهبود نسبی شرایطش ترخیص شده بود که بامداد امروز 16 فروردین ماه به دلیل تشنج بار دیگر به بیمارستان منتقل شد و به کما رفت.

امین تارخ رئیس انجمن بازیگران که به همراه فرامرز روشنایی مدیرروابط عمومی این انجمن بر بالین حکمت حاضر شده بود گفت: از طریق خانه سینما مطلع وضعیت ایشان شدیم که متأسفانه وضعیت مناسبی ندارند و بخشی از مغز از کار افتاده است و تنفس به وسیله دستگاه انجام می‌شود.

وی ادامه داد: برای درمان نیاز به بیمارستانی است که مجهز به نورولوژی و آی‌سی‌یو باشد که قرار است این انتقال صورت گیرد.

دختر ثریا حکمت هم درباره وضعیت مادرش گفت: بنابر اعلام پزشکان مادرم به دلیل لخته شدن خون به کما رفته است و در حال حاضر منتظر هماهنگی جهت انتقال هستیم.

ثریا حکمت که بیش از 12 سال است فعالیت بازیگری ندارد در آثاری چون «نقطه ضعف»، «تصویر آخر»، «خواستگاری»، «نیش»، «آواز قو» و فیلم به‌یاد ماندنی «ای ایران» ناصر تقوایی به ایفای نقش پرداخته است.

به گزارش ایسنا، سال 93، ثریا حکمت در گفت‌وگویی با ایسنا که در آن مقطع بازتاب وسیعی داشت از شرایط زندگی‌اش گلایه کرد و پس از آن برخی‌ها به او وعده‌ی حمایت دادند.

آذر مهدی‌قلی‌خانی با نام هنری ثریا حکمت (متولد ۴ آذر ۱۳۳۲ در خوی) بازیگر سینمای ایران است. او بازی در سینما را از سال ۱۳۵۳ با فیلم «ناجورها» به کارگردانی سعید مطلبی شروع نموده‌ است.

مقاله قبلیتکاوران نیروی زمینی در سوریه مستقر شدند
مقاله بعدیصادق لاریجانی: مستندات ممنوع‌التصویری محمد خاتمی را به دبیر شورای عالی امنیت ملی ارائه کرده‌ام
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.