محمدرضا سعیدآبادی در همایش طب سنتی از منظر یونسکو که در دانشکده طب سنتی برگزار شد، عنوان کرد: در تلاشیم تا طب سنتی ایران به عنوان میراث معنوی در سازمان یونسکو به ثبت جهانی برسد.

وی افزود: یونسکو با هدف برقراری صلح جهانی و زندگی بهتر برای مردم تشکیل شده است که براساس ۵ راهکار آموزش، فرهنگ، علوم طبیعی، علوم اجتماعی و محیط زیست و در نهایت ارتقای ارتباطات به این دو هدف مهم دست یابد.

وی افزود: در ۵ سال اخیر کرسی‌های یونسکو در دانشگاه‌های ایران با برگزاری ۸ کنگره توانسته است اقدامات موثری را در ایران انجام دهد زیرا نفوذ هر دانشگاهی تا یک حد و حدودی تعریف می‌شود ولی وقتی سازمان یونسکو با ابعاد و اهداف جهانی در مقوله‌ای ورود پیدا می‌کند جایگاه آن مباحث بهتر و گسترده‌تر خواهد شد.

سعیدآبادی تصریح کرد: جایگاه طبی سنتی در یونسکو خالی است و امیدواریم بتوانیم طب سنتی ایران را به عنوان یک میراث معنوی به ثبت جهانی در سازمان یونسکو برسانیم زیرا امروز برای یک گفتمان جهانی باید از راه‌ها و طرق‌ سازمانهای بین‌المللی ازجمله یونسکو وروئد پیدا کنیم.

وی ادامه داد: طب سنتی یکی از داشته‌های تمدن بزرگ ایران است. بنابراین می‌توان با ثبت جهانی آن در سازمان یونسکو به صورت بهتر و گسترده‌تری نیز این دانش ایرانی را در جهان عرضه کرد.

سعیدآبادی اظهار داشت: در حوزه علوم اجتماعی و اخلاق زیستی نیز کمیته ملی یونسکو در ایران تشکیل شده است که یکی از موضوعات مهم آن طب سنتی است که در سال ۲۰۱۰ و ۲۰۱۱ وارد مباحث علوم زیستی یونسکو شده است. طب سنتی ایران دارای دو اصل و ویژگی مهم است. اصل اول اینکه حق هر فرد براساس بالاترین استانداردها برای بهره‌مندی از سلامت ارائه می‌شود و اصل دوم اعتراف تکثیر فرهنگی در این مقوله است.

دبیر کل کمیسیون یونسکو در ایران با اشاره به طب سنتی در دیگر کشورها از جمله در قاره آفریقا و کشورهای آمریکای جنوبی و همچنین چین و هند تصریح کرد: در قاره آفریقا و آمریکای جنوبی طب سنتی آنان به صورت شفاهی است اما طب سنتی در کشورهایی مثل چین و ایران به صورت مکتوب وجود دارد و بر این اساس یونسکو بر مبنای ۴ دسته و تقسیم‌بندی وضعیت کشورهای غنی از نظر طب سنتی را تقسیم‌بندی می‌کند.

سعیدآبادی با اشاره به تقسیم‌بند‌ها در زمینه طب سنتی عنوان کرد: در برخی کشورها طب سنتی بخشی از سیستم نظام سلامت به حساب می‌آید و در برخی از کشورها فقط طب مدرن شناخته شده است و طب سنتی را تحمل می‌کند و نظارتی بر آن وجود ندارد و در برخی کشورها نه تنها طب سنتی رسمی نیست بلکه ممنوع نیز است. ولی در مجموع طب سنتی دارای منافع و امتیازاتی است از جمله آنکه یکی از فواید طب سنتی در دسترس بودن این طب است که همه را می‌بیند و از نظر فرهنگی نیز طب سنتی ارتباط بهتری برقرار می‌کند که این مقولات در نظر سازمان یونسکو بسیار مهم است.

وی با اشاره به برخی نگرانی‌ها در طب سنتی تصریح کرد: این مسئله که عنوان شود همه مولفه‌های طب سنتی در دنیا در قالب سلامت گنجانیده می‌شود صحیح نیست، کارآمدی کیفیت داروها و تجویزهای طب سنتی باید مورد توجه قرار گیرد، استقلال شخص نیز باید حفظ شود و تبعیضی در این مقوله نیز وجود نداشته باشد مبنی بر اینکه طب مدرن در خدمت ثروتمندان باشد و طب سنتی را فقرا استفاده کنند.

به گزارش آفتاب؛ دبیر کل کمیسیون ملی یونسکو در ایران ادامه داد: طب سنتی باید از مولفه‌های قانونمندی برخوردار شود و برای آموزش و ارتقای تربیت نیروهای متخصص اقدام شود و کنترل و نظارت بیشتری در این عرصه وجود داشته باشد. به هر حال برای حضور در جهان باید در حوزه‌های بین‌المللی تلاش کنیم و بر این اساس ضرورت تاسیس کرسی طب سنتی در یونسکو بسیار مهم است و باید به عنوان انجام تکلیف‌مان در سطح منطقه و جهان فعالیت‌های گسترده‌تری برای ارتقای جهانی علم طب سنتی ایران در جهان انجام دهیم.

مقاله قبلیبا انوشه انصاری در هفتمین سالگرد پرواز به همراه تصاویر
مقاله بعدیپدر مریم شفیع پور: حتی نمی دانم بیماری دخترم چیست و کجاست؛ بیمارستان یا زندان
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.