هابل چگونه تصاویر خود را ثبت می‌کند؟ آیا رنگ‌های این تصاویر واقعی هستند؟ ناسا در صفحه اینستاگرام خود به این سوالات پاسخ داده است.

برخلاف دوربین‌های تلفن همراه، تلسکوپ هابل عکس‌های فوری و رنگی ثبت نمی‌کند بلکه دوربین‌های آن تصاویری از مجموع گسترده‌ای از طول موج‌هایی که به سمت زمین می‌آیند را به رنگ خاکستری ثبت می‌کنند. دانشمندان برای هر طول موج،  فیلتر رنگی خاصی در نظر می‌گیرند و با استفاده از این فیلترها تصاویر خاکستری “هابل”‌ را رنگی می‌کنند.

رسانه‌های علمی داخلی نوشتند؛ بسیاری از تصاویر هابل در سه طیف نوری آبی، قرمز و سبز ثبت شده‌اند. ترکیب این نورها یک تصویر رنگی به وجود می‌آورد. تلویزیون‌ها، رایانه و دوربین‌های فیلمبرداری نیز از همین روش برای ایجاد تصاویر رنگی استفاده می‌کنند. از آنجا که تماشای نورهای ماوراء بنفش و مادون قرمز برای ما امکان‌پذیر نیست دانشمندان نزدیک‌ترین نور به آنها در طیف مرئی را مورد استفاده قرار می‌دهند.

ناسا در صفحه‌ی اینستاگرام خود نوشت:رنگ در تصاویر هابل برای مشخص کردن ویژگی‌های خاص اجرام آسمانی استفاده می‌شود. به طور مثال در تصویر این سحابی، رنگ آبی پر رنگ نشان‌دهنده‌ی هلیم، رنگ آبی آسمانی نشان‌دهنده‌ی هیدروژن و اکسیژن و رنگ نارنجی اطراف حلقه‌ی آن نیتروژن و گوگرد را نشان می‌دهد.

مقاله قبلیاولین داور زن ایران در تاریخ المپیک به توکیو رفت
مقاله بعدیحمایت لوریس چکناواریان موسیقیدان از قیام خوزستان
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.