گزارش ها نشان می‌دهند که جمهوری اسلامی در پایگاه‌های اعلام‌نشدهٔ اتمی‌اش در اطراف سایت «سنجریان» در نزدیکی جاجرود، مشغول انجام فعالیت‌های مشکوک است، و تلاش کرده در این باره پنهان‌کاری کند.

تاسیسات هسته‌ای سنجریان با 361 پرسنل، در حدود 40 کیلومتری تهران، اولین بار پس از ربوده شدن بایگانی مخفی اسناد اتمی جمهوری اسلامی توسط سازمان جاسوسی اسرائیل «موساد» بر ملا شد. پنجاه‌هزار سندی که از این آرشیو به دست آمد روشن کرد که جمهوری اسلامی، در چارچوب برنامه‌ای گسترده تحت عنوان «آماد»، به دنبال ساخت سلاح هسته‌ای بوده است.

تصاویر جدید ماهواره‌ای که در «اینتل لب» مورد تحلیل قرار گرفته است، 18 وسیله نقلیه را در تاریخ 15 اکتبر سال 2020، و سپس تعداد بیشتری وسایل نقلیه حفاری در ژانویه همان سال را حوالی یک جاده محلی جدید نشان می‌دهد، که بعدا در ماه مارس سال 2021 پوشانده شد. اکنون تنها چیزی که از آن مکان از طریق تصاویر ماهواره‌ای قابل مشاهده است، محل مکان‌های حفاری و چاله‌های بر جای مانده است.

العربیه به نقل از فاکس نیوز نوشت؛ این تاسیسات به عنوان سایت مشکوک به تولید «مولدهای موجِ شوک» شناخته شده، دستگاه‌هایی هستند که برای جمهوری اسلامی قابلیت کوچک‌سازی سلاح هسته‌ای را فراهم می‌کنند.

طی اجلاس اخیر شورای حکام آژانس بین‌المللی انرژی اتمی که در وین برگزار شد، ایالات متحده جمهوری اسلامی را به نقض توافق هسته‌ای 2015 که مذاکره‌کنندگان آمریکایی در تلاش برای احیاء آن هستند متهم کرد.

هیات آمریکایی در بیانیه‌ای اعلام کرد: «از آخرین جلسه شورای حکام تا به امروز، جمهوری اسلامی همچنان به غنی‌سازی اورانیوم تا 60 درصد ادامه داده، و از محدودیت‌های برجام فراتر رفته است.»

مقاله قبلیسازمان عفو بین‌الملل از شکنجه دو برادر زندانی نوید افکاری برای اخذ اعتراف خبر داد
مقاله بعدیتوربین بادی دریایی جدید با ارتفاع ۳۰۰ متر
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.