تیم ملی کشتی فرنگی ایران قهرمان بیست و پنجمین دوره رقابت های کشتی فرنگی قهرمانی آسیا در قطر شد.

به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان از روابط عمومی فدراسیون کشتی،  تیم ملی کشتی فرنگی ایران که با ترکیبی از کشتی گیران جوان و با تجربه در این رقابت ها شرکت کرده بود با کسب 3 مدال طلای رامین طاهری، یوسف قادریان و مهدی علیاری در وزن های 71، 80 و 98 کیلوگرم، یک نقره محمدعلی گرایی در وزن 66 کیلوگرم، دو مدال برنز پیام بویری و بشیر باباجان زاده در وزن های 75 و 130 کیلوگرم و یک مقام پنجم (به دلیل مصدومیت) توسط داود عابدین زاده در وزن 85 کیلوگرم و کسب 63 امتیاز قهرمان بیست و پنجمین دوره رقابت های کشتی فرنگی قهرمانی آسیا در شهر دوحه قطر شد.

پس از تیم ایران تیم های قزاقستان، چین و ازبکستان به ترتیب با کسب 58ٰ 57 و 54 امتیاز دوم تا چهارم شدند.

رده بندی انفرادی و تیمی این رقابت ها به شرح زیر است:

رده بندی انفرادی:

59 کیلوگرم: 1- المرات تسمراداف (ازبکستان) 2- چول ون یو(کره شمالی)3- شینوبو اوتا(ژاپن) و آرسن ارالی یف(قرقیزستان) 5- کیو تیان(چین) و کیم سنگ هاک(کره جنوبی) و … 9- محسن حاجی پور(ایران)

66 کیلوگرم: 1- ریو هان سو (کره جنوبی) 2- محمدعلی گرایی (ایران) 3- پان ژنگ (چین) و دیمیو ژادرایف (قزاقستان) 5- هری وون هاک (کره شمالی) و آسرور محی الدین اف (ازبکستان)

 71 کیلوگرم:1- رامین طاهری(ایران) 2- روسلان تساریف(قرقیزستان) 3- نوربیک محموداف(ازبکستان) و ری دونگ ژانگ(چین) 5- گیون جانگ لی(کره جنوبی) و عظمت دامبیروف(قزاقستان)

75 کیلوگرم: 1- کیم هیون وو (کره جنوبی) 2- آتابک عزیزبیکوف (قرقیزستان) 3- پیام بویری (ایران) و دلشادجان توردیف (ازبکستان) 5- دولت ژاکسیلیکوف (قزاقستان) و خلیل رابیا (فلسطین)

80 کیلوگرم: 1- یوسف قادریان (ایران) 2- آیشا آیشان (چین) 3- ژاسولان کوشانوف (قزاقستان) و جونی بک اوتابکوف (ازبکستان) 5- نارسینگ پانجام یاداو (هند) و جین هیوک کیم (کره جنوبی)

85 کیلوگرم: 1- رستم آساکالوف(ازبکستان) 2- نورسلطان تورسینوف(قزاقستان) 3- سانگ جین پارک(کره جنوبی) و تائچی اوکا(ژاپن)  5- داود عابدین زاده(ایران) و جاناربیک کنجی یف(قرقیزستان)

98 کیلوگرم: 1- مهدی علیاری (ایران) 2- ژیائو دی (چین) 3- نوریکاتسو سایکاوا (ژاپن) و مارگولان آسیمبیکوف (قزاقستان) 5- ارسلان صفر ممدوف (تاجیکستان) و بک سلطان محموداف (قرقیزستان)

130 کیلوگرم: 1- نورماخان تینالیف (قزاقستان) 2- کوانگ مینگ (چین) 3- بشیر باباجان زاده (ایران) و مرادجان تویچیف (تاجیکستان) 5- ناوین ناوین (هند) و آراتا سونودا (ژاپن)

رده بندی تیمی: 1- ایران 63 امتیاز 2- قزاقستان 58 امتیاز 3- چین 57 امتیاز 4- ازبکستان 54 امتیاز 5- کره جنوبی 48 امتیاز 6- قرقیزستان 45 امتیاز 7- ژاپن 39 امتیاز 8- هند 21 امتیاز

مقاله قبلیروایتی از دختران شایسته ایران؛به همراه تصاویر
مقاله بعدیایران هفده هواپیمای مسافربری دست دوم خرید
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.