سم مندز کارگردان بریتانیایی تاکید کرد «اسپکتر» آخرین فیلم جیمز باندی بود که او ساخت، اما دنیل کریگ بازیگر این نقش هنوز در این باره تصمیم نگرفته است.

 سم مندز که پس از ساختن فیلم «اسکای فال» هم گفته بود دیگر جیمز باندی نخواهد ساخت و پس از مدت‌ها انکار، ساختن «اسپکتر» را پذیرفت، می‌گوید مطمئن است دیگر پشت دوربین فیلم جیمز باند نخواهد ایستاد.

وی در پاسخ به این سوال که پس از اتمام «اسکای فال» هم همین حرف را زده بود اما پس از سه سال دوباره بازگشت، گفت: نحوه روایت «اسپکتر» تصمیم به خروج از این پروژه را آسان تر کرد.

سم مندز در پاسخ به شوی شبانه شبکه آمریکایی MBC پس از شروع اکران «اسپکتر» در آمریکا در روز جمعه گفت که در پایان «اسکپتر» حسی از کامل شدن روایت وجود دارد که در پایان «اسکای فال» وجود نداشت و همین تصمیم گیری را برای او راحت‌تر کرد و او این احساس را دارد که سفرش را به پایان رسانده است.

کارگردان فیلم‌های جیمز باند که راحت‌تر از دنیل کریگ ستاره این فیلم تصمیم گیری کرده است، گفت: من اینجا نیستم تا درباره تصمیم دنیل حرف بزنم. چون او ممکن است بعد از ۶ ماه تصمیمش عوض شود و احساس کند انرژی‌اش را دوباره به دست آورده است. شاید هم نظری کاملا متضاد با این بگیرد.

مندز درباره نقل قولی که از کریگ وجود داشت مبنی بر این که ترجیح می دهد شلاق بخورد تا دوباره نقش جیمز باند را بازی کند، عنوان کرد: توجه به این نکته مهم است که او بلافاصله پس از اتمام فیلمبرداری این حرف‌ها را بر زبان آورده است.

مندز گفت: من این استدلال را دارم که وقتی اولین بار در ماراتون شرکت می‌کنید و ۲۰۰ یارد با خط پایان فاصله دارید تماشاچیان فریاد می‌زنند و تشویقتان می کنند، حالا آیا به بقیه مسابقه ادامه می دهی؟ این پاسخی است که دنیل کریگ می دهد.

 به گزارش مهر به نقل از گاردین، تصمیم بازی در فیلم بیست و پنجم جیمز باند به کریگ بستگی دارد و شاید ساده ترین پاسخ فعلا این باشد که: باید درباره‌اش فکر کنم… شاید یک فیلم دیگر بازی کردم، نمی دانم.

مقاله قبلیجايزه 2016 سازمان بهداشت جهاني به پزشک اصفهانی رسید
مقاله بعدیساخت لوازم آرایشی با آشغال مرغ
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.