همزمان با جشن‌های روز استقلال آمریکا، تندیس بسیار باشکوهی که از “منشور آزادی کوروش” بنیانگذار امپراتوری ایران الهام گرفته شده، سه شنبه شب ١٣ تیر/ ۴ ژوئیه در قلب شهر لس‌آنجلس در ایالت کالیفرنیا آمریکا رونمایی شد.

این تندیس ۲‚۲ میلیون دلاری که از سوی بنیاد ایرانی- آمریکایی “فرهنگ ” به شهر لس‌آنجلس هدیه شده، “تندیس آزادی” نامیده می‌شود. هنرمند و طراح برجسته بریتانیایی-سریلانکایی “سیسیل بالموند” این تندیس را طوری طراحی و ساخته که رنگ آن در طول روز نقره ای و در شب طلایی دیده می‌شود.

هزاران شهروند آمریکایی ایرانی تبار برای ساخت این تدیس صدها هزار دلار از طریق اعانه اینترنتی کمک کردند. مسئولان “بنیاد فرهنگ” گفته‌اند که برای ساخت این تندیس یک میلیون و ١۵٠ هزار نفر از بیش از ۵٠ ملیت مختلف جهان کمک مالی کرده‌اند. میزان کمک‌ها بیش از ٢٫۵ میلیون دلار بوده است.

“لس‌آنجلس تایمز” در گزارشی که روز چهارشنبه ۱۴ تیر/ ۵ ژوئیه درباره این رویداد فرهنگی منتشر کرد، به علی رازی، رئیس هیأت امنای بنیاد ایرانی-آمریکایی “فرهنگ” اشاره می کند و می نویسد: از هنگامی که علی رازی در سال ١٩٧٨ ناگزیر به ترک ایران شد و در لس‌آنجلس مستقر گردید، موفقیت خود و دیگر ایرانیان را مدیون یک اصل بنیادی می داند و آن اصل “آزادی” است. وی که ٧٧ سال دارد، روز سه شنبه ۴ ژوئیه همراه با گروهی دیگر از جامعه ایرانیان در آمریکا، در مراسم پرده‌برداری از “تندیس آزادی” در بلوار “سانتا مونیکا”ی لس‌آنجلس گفت که امیدوار است که این تندیس چراغی بسیار روشن در راه آزادی برای جهان باشد.

” سیسیل بالموند” به “لس‌آنجلس تایمز” گفته است که طرح این تندیس، از میان ٣٠٠ طرح پیشنهادی انتخاب شده است.
این هنرمند و مجسمه ساز برجسته که بسیاری از آثار هنری با ارزش را در چهارگوشه جهان طراحی کرده است، درباره “تندیس آزادی” لس‌آنجلس که از “منشور آزادی کوروش” الهام گرفته شده، می‌گوید: هنگامی که شما در یک خودرو با سرعتی بین ٣٠ تا ٤٠ مایل در حال رانندگی هستید و به این تندیس نگاه می‌کنید، احساس خواهید کرد که این تندیس در حال حرکت و جابجا شدن است. او تأکید می کند که این یک تندیس ثابت و بی‌حرکت نیست، بلکه هنگامیکه از کنار آن می گذرید، شما این تندیس را به عنوان جسمی جاندار احساس می‌کنید.

“لس‌آنجلس تایمز” می نویسد: بسیاری از شهروندان لس‌آنجلس، این تندیس را نمادی از مجسمه آزادی در سواحل غربی آمریکا می‌نامند و آن را با مجسمه آزادی در نیویورک مقایسه می کنند.

“بنیاد فرهنگ، پیش تر در اکتبر، نوامبر و دسامبر سال 2013 یکی از بنیادهایی بود که در باره نمایش منشور کورش در موزه “گتی” نیویورک همکاری و همیاری کرده است.

علی رازی رئیس هیئت امنای بنیاد فرهنگ درباره دلایل همیاری در این راستا گفته است: بنیاد فرهنگ، با هدف مهم ترویج هنر، فرهنگ و تاریخ ایران در جامعه ایرانی و آمریکایی، این فرصت را بهترین موقعیت برای نشان دادن قدمت فرهنگ و تاریخ ایرانی و نقش مهم آن در پیشرفت فرهنگ دنیا می‌داند.
منشور کورش به عنوان نخستین فرمان حقوق بشر در تاریخ شناخته شده است و نماینگر جایگاه مهم ایران در تاریخ تمدن و حقوق بشر است… شناساندن این امر به جامعه غیر ایرانی از اهمیت زیادی برخوردار است.

یادآور می شویم که “منشور کوروش” در نگاه جهانیان، یکی از مهم‌ترین آثار تمدن و تاریخ بشر محسوب می‌گردد. از این منشور به عنوان نخستین قانون و یا منشور حقوق بشری در جهان نام برده می‌شود.
به گزارش خبرگزاری فرانسه؛ این منشور در سال ۵٣٧ قبل از میلاد مسیح و همزمان با ورود فاتحانه کورش بزرگ به شهر بابل، در آن زمان به عنوان قانونی برای برخورد با ملت‌ها و ممالک تحت حراست امپراتوری بزرگ ایران نگاشته شده است.

مقاله قبلییک نوکیش مسیحی و سه مسیحی اهل باکو به ۱۰ سال حبس در دادگاه انقلاب محکوم شدند
مقاله بعدیعلی دایی سفیر ورزش همگانی شد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.