موزه تصاویر متحرک نیویورک از «جولیان مور» بازیگر نامزد اسکار و بهترین بازیگر امسال جشنواره کن تقدیر می‌کند.

 موزه هنرهای متحرک نیویورک روز بیستم ژانویه 2015 و در بیست و نهمین مراسم سالانه خود از «جولیان مور» بازیگر سرشناس و 54 ساله انگلیسی- آمریکایی تقدیر می‌کند.

«جولیان مور» متولد سوم دسامبر 1960، پس از اتمام دوره ی تئاتر در دانشگاه بوستون، کارش را با حضور در چند نقش تلویزیونی آغاز کرد.

وی حرفه ی بازیگری را از دهه 90 آغاز کرد اما تا اوایل آن دهه، نقش‌های دوم را ایفا می‌کرد اما با بازی در «شورتکات» ساخته «روبرت آلتمن» در سال 93 و پس از آن بازی در «وانیا خیابان چهل ودوم» و «امن» به ترتیب در سال های 94 و 95، نطقه ی عطفی در کارنامه سینمایی خود ایجاد کرد.

پس از آن و در سال های 95 و 97، ایفای نقش در فیلم‌های «نه ماه» و «جهان گمشده: پارک ژوراسیک» او را به ستاره نقش‌های اول هالیوود مبدل ساخت.

از دیگر نقش آفرینی‌های موفق او می توان به بازی در فیلم‌های «لبوفسکی بزرگ»، «ماگنولیا»، «هانیبال» و «فرزندان انسان» اشاره کرد.

اواخر دهه نود و اوایل 2000 سال های به شهرت رسیدن مور بود؛ اولین نامزدی او برای بازی در فیلم «شب‌های بوگی» رقم خورد و پس از آن سه بار دیگر نیر برای فیلم‌های «ساعت‌ها» «پایان رابطه» و «دور از بهشت» نامزد بهترین بازیگر اسکار شد.

«مور» اخیرا در فیلم «هنوز الیس» در نقش زنی مبتلا به آلزایمر بازی درخشانی ارائه داده است و در فیلم «راه‌هایی به ستاره‌ها» ساخته «دیوید کروننبرگ» نیز حضورداشته است که برای آن جایزه بهترین بازیگر جشنواره کن 2014 را کسب کرد.

به گزارش ایسنا؛ وی اخیرا در قسمت اول فیلم «بازی‌های گرسنگی: مرق مقلد» نیز بازی کرده است که قرار اسنت از تاریخ 21 نوامبر از سوی کمپانی «لاینزگیت» اکران شود.

www.express.co.uk

مقاله قبلیخودروی پرنده به زودی به جاده‌ها خواهد آمد
مقاله بعدیدیوید او راسل جایزه نماد ایتالیایی – آمریکایی را می‌گیرد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.