آکادمی اسکار امسال با مسایل زیادی روبه رو شد و انتخاب فیلم برنده جایزه مستند از این جمله است که در نهایت موجب شد تا اعضای آکادمی مقررات جدیدی وضع کنند.

 در حالی که اعضای آکامی اسکار از انتخاب فیلم «او.جی سیمپسون: ساخت آمریکا» به عنوان برنده اسکار بخش مستند راضی نیست، این امر منجر شد تا مقررات جدیدی برای انتخاب در برخی از بخش‌ها وضع شود.

این نارضایتی نه از محتوای فیلم مستند بلکه از فرم این فیلم مستند بلند ۷ ساعته ریشه گرفته است.

از همین رو آکادمی روز شنبه اعلام کرد: در بخش مستند فیلم‌های چند قسمتی یا سریال‌های محدود اجازه ندارند تا به عنوان شرکت کننده وارد شوند.

فیلم «او.جی» در قالب مستند کوتاه ۵ قسمتی ساخته شد و با وجود این در جشنواره ساندنس نمایش داده شد و اکرانی محدود در سینماها داشت.

این تنها آکادمی اسکار نبود که از این فیلم تجلیل کرد بلکه این فیلم جایزه اسپریت سینمای مستقل و جایزه انجمن تهیه کنندکان را هم برد و چندین گروه از منتقدان سینمایی آن را تحسین کردند و به آن جایزه دادند.

با این حال مقررات جدید اسکار این فیلم را در رده فیلم‌های تلویزیونی قرار خواهد داد.

تغییر دیگر در بخش انتخاب نامزد انیمیشن ایجاد شده است که بر مبنای آن برای انتخاب نامزد انیمیشن بلند همه اعضای اسکار که حق رای دارند می‌توانند رای خود را ارسال کنند. پیش از این یک گروه منتخب متخصص با رای خود ۵ نامزد این بخش را انتخاب می‌کرد.

در عین حال مقررات جدید شامل حال بخش موسیقی فیلم نیز شده است و رای دهندگان این بخش در صورتی که سازندگان موسیقی یک فیلم سه نفر یا بیشتر باشند، به عنوان یک گروه یک تندیس اسکار دریافت می‌کنند.

به گزارش مهر به نقل از جورنالز،در بخش تهیه‌کنندگان نیز تلاش بر محدود شدن تعداد تهیه کنندگان در پذیرش بخش بهترین فیلم بوده است و از این پس گروهی متشکل از دو یا چند تهیه کننده به عنوان یک تهیه کننده واحد در نظر گرفته می‌شوند و تنها در صورتی که از اتحادیه تهیه کنندکان دارای مجوز کار جداگانه باشند به عنوان همکار در نظر گرفته خواهند شد.

مقاله قبلیمایکل کین: به برگزیت رای دادم اما نه برای مقابله با پناهندگان
مقاله بعدیگزارش تسنیم؛ آقای روحانی! ۱۶۹,۱۰۰,۰۰۰,۰۰۰,۰۰۰ تومان ما کجاست؟
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.