متيو مک كاناهی بازيگر سينما در فيلم جديدش که «طلا» نام دارد اصلا قابل شناختن نيست چون با سری طاس و اضافه وزن زیاد دیده می شود.

 تصاویر جدیدی که از متیو مک کاناهی بازیگر برنده جایزه اسکار در فیلم جدیدش منتشر شده، آنقدر چهره متفاوتی از وی ارایه می‌دهد که اصلا نمی‌توان این بازیگر را شناخت.

این بازیگر در فیلمی از استفن گاگان با عنوان «طلا» با سری که جلویش طاس است دیده می شود و کلی اضافه وزن دارد.

این بازیگر که با تغییر بدنی برای ایفای نقش‌های متفاوت بیگانه نیست، برای بازی در نقش یک بیمار مبتلا به ایدز در فیلم «باشگاه خریداران دالاس» کلی وزن کم کرد و برای بازی در فیلم «مجیک مایک» در سال ۲۰۱۲ کلی عضله ساخت. اما او برای فیلم جدید کارگردان «سیریانا» که پس از ۱۰ سال پشت دوربین قرار گرفته، چندین کیلو وزن اضافه کرده است.

این فیلم بر جنجال سال ۱۹۹۳ متمرکز است که در جریان آن یک کمپانی معدنی کانادایی به دروغ گزارش کشف یک توده عظیم طلا در سایت خودش در بوسانگ اندونزی را منتشر کرد. این کمپانی بعد دچار چنان ورشکستگی شد که به عنوان یکی از بزرگترین شکست‌ها در تاریخ معدن ماند.

به گزارش مهر به نقل از گاردین، مک کاناهی در این فیلم در برابر برایس دالاس هاوارد و ادگار رامیرز بازی کرده است. این فیلم اکنون در حال فیلمبرداری در تایلند و نیویورک است.

مقاله قبلیانتقال کسری نوری به مکانی نامعلوم
مقاله بعدی«دوران عاشقی» در جشنواره فیلم‌های ایرانی در استرالیا به نمایش درمی‌آید
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.